اثربخشی مقابله درمانگری مادران بر مشکلات عاطفی–رفتاری و رفتار جامعه‌پسند کودکان

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور

2 دانشگاه پیام نور

3 دانشگاه پیام نور

4 دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی برنامه مقابله درمانگری مادران بر مشکلات عاطفی-رفتاری و رفتار جامعه­پسند کودکان 3 تا 6 ساله‌شان بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری شش ماهه و جامعه آماری 769 کودک در مهدکودک­های خصوصی بهاران، شایستگان، گل‌های امید، مادر و فرشته زیر نظر سازمان بهزیستی شهر شاهین‌دژ در پاییز 1393-1392 بود. از میان آن‌ها 60 کودک که دارای ملاک‌های مشکلات عاطفی-رفتاری بودند به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌تصادف در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه مشکلات عاطفی-رفتاری کودکان گودمن (2001) و 12 جلسه مداخله مبتنی بر مقابله درمانگری آقایوسفی (1380) بود که هفته­ای سه بار، هرجلسه 90 دقیقه در مورد مادران اجرا شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مقابله درمانگری میانگین نمره­های مشکلات عاطفی-رفتاری کودکان گروه آزمایش را کاهش (91/495= F، 001/0P<) و میانگین نمره­های رفتار جامعه­پسند آن­ها را افزایش (44/131= F، 0001/0P<) و نتیجه درمان در مرحله پیگیری پایدار مانده است (945/0=F، 0001/0P<). نتیجه‌گیری: می­توان برنامه مقابله درمانگری را روش موثری دانست که با بهبود مهارت‌های مقابله­ای و کاهش تنیدگی والدین و مربیان،  منجر به کاهش مشکلات عاطفی-رفتاری و نیز بهبود رفتار جامعه‌پسندکودکان شود.