مقایسه روش بودجه‌ریزی سنتی با بودجه‌ریزی بر مبنای صفر در واحدهای ارائه دهنده خدمات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گیلان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، گیلان، ایران.

2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، گیلان، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، گیلان، ایران.

4 دکترای مدیریت خدمات بهداشتی درمانی؛ رئیس مرکز بودجه و پایش عملکرد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

doi
10.30476/jha.2013.16910
چکیده

مقدمه: یکی از ضرورت‌های اصلاح ساختار اقتصادی بخش بهداشت و درمان، اصلاح و بکارگیری روش‌های جدید بودجه‌ریزی و توزیع منابع آن در حوزه درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه روش بودجه‌ریزی سنتی با بودجه‌ریزی بر مبنای صفر در واحدهای ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان گیلان انجام شده است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات کاربردی، توصیفی و تحلیلی است که به شیوه گذشته‌نگر (سال مالی 1390) انجام پذیرفت. جامعه پژوهش را کلیه مراکز بهداشتی و درمانی تابعه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان گیلان تشکیل می‌دهد. بررسی نحوه‌ی بودجه‌ریزی واحدهای مورد پژوهش از طریق مرور مستندات چاپی، الکترونیک، تحت وب، مشاهده و مصاحبه با خبرگان انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم افزار اکسل نسخه 2007، انجام شد. یافته‌ها: براساس روش بودجه‌ریزی بر مبنای صفر، به اعتباری بالغ بر 116/1 میلیارد ریال نیاز است که از این مبلغ 694 میلیارد ریال در برنامه سلامت روستایی و 422 میلیارد ریال در برنامه سلامت شهری باید منظور شود. هم‌چنین، کسری اعتبار بخش سلامت در واحدهای مورد مطالعه 494 میلیارد ریال برآورد شد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر در قالب مؤلفه‌های مورد بررسی نشان داد که روش بودجه‌ریزی بر مبنای صفر بر روش سنتی ارجح است. لذا، برنامه‌ریزی برای اولویت‌دهی به این نوع روش بودجه‌ریزی و توجه به آن برای عملیاتی‌شدن ضروری به نظر می‌رسد.