اثرات گیاه سوزی باقیمانده علفکش تریاسولفورون+دایکمبا (لینتور WG70%) بر چند گیاه زراعی در تناوب با گندم
نویسندگان
1 مربی پژوهش، بخش تحقیقات گیاهپزشکی-مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی اهواز
2 مربی پژوهش، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایستگاه گنبدکاووس
3 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات گیاهپزشکی-مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد
4 مربی پژوهش و استادیار پژوهش، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی شیراز
5 مربی پژوهش و استادیار پژوهش، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی شیراز
doi
10.22092/ijws.2021.351372.1375چکیده
یکی از اثرات منفی علفکشهای دارای پسماند، گیاهسوزی آنها بر گیاهان حساس در تناوب است. این پژوهش در مزارع پژوهشی مراکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، خوزستان ، فارس و گلستان طی سال های 1395-1397 به اجرا در آمد. گیاهان تناوب، بلافاصله پس از برداشت گندم یا در پاییز کشت شدند. تناوب ها از میان گیاهان زراعی تابستانه ذرت، پنبه، ماش، کنجد و سویا و پاییزه چغندرقند پاییزه، کلزا، شبدر، گندم، جو، باقلا و نخودفرنگی انتخاب شدند. نتایج آزمون تی-استیودنت حاکی از اثر بازدارندگی معنیدار بقایای تریاسولوفورون+دایکمبا (لینتور WG70%) بر وزن خشک ریشه و ساقه و عملکرد (6/14 تا 63 درصد کاهش) ذرت در مشهد، اهواز و داراب بود و خسارت به عملکرد ماش در اهواز و گنبد (6/5 تا 29درصد کاهش) معنیدار شد. عملکرد کنجد در اهواز 46 درصد و عملکرد سویا و نخودفرنگی در گنبد بهترتیب 12 و 16 درصد کاهش معنیدار داشتند. عملکرد کلزا فقط در اهواز (31 درصد) آسیب دید، ولی در مشهد، داراب و گنبد خسارت علفکش معنیدار نبود. کاهش عملکرد چغندرقند پاییزه در اهواز،46 درصد و در گنبد، پنج درصد بود. فاصله کاربرد علفکش تا سبز شدن گیاهان تابستانه، 146-90 روز و برای گیاهان پاییزه 311-222 روز بسته به منطقه و گیاه تناوبی بود. پنبه، شبدر، گندم، جو و باقلا، خسارت معنیداری از بقایای علفکش تریاسولوفورون+دایکمبا ندیدند.
