اثربخشی آموزش تحمل بلاتکلیفی به شیوه‌ی شناختی رفتاری بر اختلال اضطراب فراگیر

نویسندگان

1 دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
چکیده

 چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش تحمل بلاتکلیفی به شیوه شناختی رفتاری داگاس (2007) بر نگرانی و عدم تحمل بلاتکلیفی افراد دچار اختلال اضطراب فراگیر بود. روش: روش پژوهش نیمه‌ آزمایشی با پیش­آزمون، پس­آزمون و گروه گواه و جامعه آماری مراجعان دچار اختلال اضطراب فراگیر به کلینیک اخوان تهران در سال 1392 به تعداد 48 بیمار بود. 18 نفر که به­طورخالص این اختلال را داشتند با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس هدفمند و مصاحبه ساختاریافته بالینی فرست، اسپیتزر، گیبون و ویلیامز (1996) انتخاب شدند و به­طور تصادفی در دو گروه برابر آزمایش و گواه قرار گرفتند و در مرحله پیش از درمان، پایان درمان و مرحله­ی پیگیری دو ماهه به پرسش­نامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا میر، میلر، متزگر و بورکووک (1990) و مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون، ریوما، لیتارت، داگاس و لاداسر (1994) پاسخ دادند. برنامه آموزش تحمل بلاتکلیفی در مورد گروه آزمایش به­مدت 9 جلسه هفتگی،90 دقیقه­ای به­کار گرفته شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که میانگین مؤلفه­های نگرانی و عدم تحمل بلاتکلیفی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه در پس­آزمون و پیگیری به­طور معنی­داری کاهش پیدا کرده است. نتیجه­گیری: آموزش تحمل بلاتکلیفی به شیوه درمان شناختی رفتاری داگاس شیوه­ی مؤثر و کارا برای درمان افرد دچار اختلال اضطراب فراگیر است.