ویژگیهای روانسنجی مقیاس نظامهای بازداری و فعالساز رفتاری در نوجوانان ایرانی: مقایسه الگوهای دو و چهار عاملی این مقیاس
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف این مطالعه، تعیین اعتبار و روایی مقیاسهای بازداری و فعالسازی رفتاری کارور و وایت (1994) در نوجوانان ایرانی بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری تمام دانشآموزان دختر و پسر 13 تا 15 ساله تهران به تعداد 222170 نفر در سال1391 بودند. بهروش نمونهگیری خوشهای 300 دانشآموز از مناطق آموزشی 1، 2 و 13 انتخاب شدند و مقیاس بازداری و فعالسازی رفتاری و پرسشنامه خود گزارشدهی نوجوان برای سنجش مشکلات رفتاری- هیجانی (آخنباخ و رسکولا، 2001) را تکمیل کردند. یافتهها: آلفای کرونباخ نظام بازداری 76/0 و فعالسازی 87/0،و همبستگی آزمون- بازآزمون 91/0 و 89/0 بود که نشان دهنده همسانی درونی خوب و ثبات خوب نمرهها در طول زمان برای مقیاس مذکور است. افزون براین نتایج تحلیل عاملی تاییدی نیز نشاندهنده برازش ساختار چهار عاملی بازداری رفتاری، پاسخدهی به پاداش، جستوجوی لذت و کشاننده معطوف به آرزوها؛ و رابطه بازداری و فعالسازی رفتاری با مشکلات رفتاری و هیجانی متفاوت نیز نشاندهنده روایی سازه مقیاس بود. نتیجهگیری: بهطور کلی الگوی چهار عاملی مقیاس بازداری و فعالساز رفتاری در نوجوانان برازندگی مناسبی دارد و از روایی و اعتبار مناسبی برای استفاده در پژوهشها و موقعیتهای بالینی برخوردار است.