مقایسه اثر چهار و شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی بر بهبود راستای زانوی دانشجویان پسر در هنگام فرود
نویسندگان
1 دانشیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی عمومی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی، گروه تربیت بدنی عمومی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 استادیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تربیت بدنی عمومی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22037/jrm.2019.111507.2043چکیده
مقدمه و اهداف هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر چهار و شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی بر راستای زانوی دانشجویان پسر در هنگام فرود میباشد. مواد و روش ها در تحقیق حاضر 36 نفر از دانشجویان پسر دوره کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی مشهد انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه چهار هفتهای (شش جلسه در هفته)، شش هفتهای (چهار جلسه در هفته) تمرینات عصبی-عضلانی و کنترل قرار گرفتند. زاویه فلکشن زانو در لحظه اولین تماس پا با زمین و اوج فلکشن زانو در وضعیتهای فرود با هر دو پا، پای برتر و غیربرتر در اجرای حرکت پرش-فرود با دو دوربین تصویربرداری و سپس محاسبه شد. یافته ها یافته ها نشان داد تمرینات عصبی-عضلانی در هر دو گروه چهار و شش هفته نسبت به گروه کنترل با اندازه اثر بسیار قوی در لحظه اولین تماس پا با زمین و در اوج فلکشن زانو در همه وضعیتهای فرود افزایش معنی داری داشته است. همچنین در مقایسه بین دو گروه، زاویه فلکشن زانو در گروه چهار هفتهای نسبت به گروه شش هفتهای تمرینات عصبی-عضلانی در لحظه اوج فلکشن زانو در همه وضعیتهای فرود و در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با پای غیربرتر نیز افزایش معنی داری داشته است. اگرچه در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با هر دوپا و فرود با پای برتر تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری به نظر میرسد تمرینات عصبی-عضلانی در هر دو گروه چهار و شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی نسبت به گروه کنترل با اندازه اثر بسیار قوی در لحظه اولین تماس پا با زمین و در اوج فلکشن زانو در همه وضعیتهای فرود افزایش معنیداری داشته است. همچنین در مقایسه بین دو گروه، زاویه فلکشن زانو در گروه چهار هفتهای نسبت به گروه شش هفتهای تمرینات عصبی-عضلانی در لحظه اوج فلکشن زانو در همه وضعیتهای فرود و در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با پای غیربرتر نیز افزایش معنیداری داشته است. اگرچه در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با هر دوپا و فرود با پای برتر تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
