فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق، پاسخ 29 جمعیت مختلف جودره به علف­کش سولفوسولفورون مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش در سال 1394-1393 به صورت فاکتوریل و بر پایه بلوک کامل تصادفی با سه تکرار، در گلدان در فضای آزاد مزرعه، در مرکز تحقیقات و آموزش کشاوررزی و منابع طبیعی فارس، انجام شد. فاکتور اول، 29 جمعیت مختلف جودره شامل 28 جمعیت شهرستان­های مختلف استان فارس، به همراه یک نمونه از استان کرمانشاه بود. فاکتور دوم، دز علف­کش سولفوسولفورون در پنج سطح شامل صفر، 3/13، 6/26، 9/39 و دز خرد شده 3/13+3/13 (در دو مرحله) گرم در هکتار بود و فاکتور سوم، زمان سم پاشی شامل مراحل یک تا سه برگی (ZGS11-13)، مرحله ابتدای پنجه­زنی (ZGS21-23) و مرحله ابتدای ساقه رفتن (ZGS31-33) بود. نتایج نشان دادند که اثر زمان بر ارتفاع بوته معنی دار بود. همچنین اثر فاکتورهای دیگر و اثرات متقابل آن‌ها معنی دار بود. با افزایش دز علف­کش، درصد کاهش ارتفاع و وزن تر جودره بیشتر بود. دزهای کمتر از دز توصیه شده و دز خرد شده، اثر اندکی بر کاهش رشد گیاه داشت. بیشترین و کمترین کاهش درصد وزن تر نسبت به شاهد، به ترتیب در جمعیت بوانات با دز 9/39 گرم بر هکتار در مرحله ZGS11-13 (28/85 درصد) و فسا با دز 3/13 گرم درهکتار در مرحله ZGS31-33 (51/0 درصد) مشاهده شد. بر اساس نتایج این آزمایش، پاسخ­ها به علف­کش سولفوسولفورون متفاوت بود که احتمالاً دلیل آن، تنوع درون جمعیت‌ها و تحمل آن‌ها به علف­کش سولفوسولفورن است.