مقایسه اثربخشی TC و NA در پنج عامل بزرگ شخصیت افراد معتاد به متا آمفتامین

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند ، دانشگاه آزاد اسلامی،بیرجند، ایران

2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران(نویسنده مسئول)

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

doi
10.22038/mjms.2023.23205
چکیده

مقدمه هدف از پژوهش حاضر مقایسه  اثربخشی TC  و NA در پنج عامل بزرگ شخصیت افراد معتاد به متا آمفتامین بود. روش کار این پژوهش در زمره تحقیقات کمی است که هدفش ارزیابی و مقایسه اثربخشی دو مداخله درمانی بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی و از طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون همراه با گروه کنترل سه گروهی بهره گرفته شده بود. جامعه آماری این پژوهش افراد معتاد به متا آمفتامین می باشند. حجم نمونه 45 نفر در هر گروه انتخاب شد که در سه گروه تحت درمان های یاد شده و گروه کنرل به تساوی تقسیم شده اند. نتایج با توجه به آزمون های صورت گرفته و نتایج اعلامی در فصل چهارم صفات شخصیت افراد در دو گروه آزمایش TC به اندازه 60/30 NA به اندازه17/26 واحد تغییر می‌کند اما در گروه کنترل تغییر محسوسی اتفاق نمی افتد همچنین گروه TC میزان تغییراتش بیش از گروه NA بوده است. تغییرات میانگین سه گروه در طول مطالعه از نظر متغیر صفات شخصیت افراد با یکدیگر متفاوت است زیرا سطح معناداری کمتر از 01/0 می باشد. نتایج بیشتر بر اساس آزمون تعقیبی تامهنس نشان داد که تغییرات سه گروه TC و NA و کنترل معنادار می‌باشد زیرا سطح معناداری کمتر از01/0 می‌باشد. میانگین صفات شخصیت افراد در گروه های TC و NA در طول مطالعه معنی‌دار نبوده در نتیجه می‌توان نتیجه گرفت که دو گروه TC و NA دارای اثر بخشی درمانی از نظر متغیر صفات شخصیت افراد به یک اندازه نبوده-اند. نتیجه گیری به نظر می‌رسد اثربخشی TC  و NA در پنج عامل بزرگ شخصیت افراد معتاد به متا آمفتامین موثر بود.