اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر سازگاری دختران نوجوان ناسازگار
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه آزاد اسلامی
4 دانشگاه آزاد اسلامی
5 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر افزایش سطح کلی سازگاری و مولفههای آن در دانشآموزان دختر ناسازگار بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، گروه گواه و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری 1973 دانشآموز دختر 15 تا 18 ساله مقطع متوسطه شهرستان آبیک در سال تحصیلی 92-1391بود که با مراجعه به پرونده تربیتی آنها 186 نفر و از بین آنها 60 نفر بهصورت تصادفی انتخاب و پس از همتاسازی در دو گروه 30 نفری آزمایش و گواه جایگزین و پرسشنامه سازگاری دانشآموزان سینها و سینگ 1993 توسط آنها تکمیل شد. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یک جلسه آموزش گروهی مهارتهای حل مسأله را دریافت کرد. دادهها با تحلیل کوواریانس و اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج حاکی از تأثیر آموزش مهارت حل مسأله در افزایش سازگاری کلی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانشآموزان گروه آزمایشی و نیز تاثیر آموزش بعد از دو ماه در دورهی پیگیری در مقایسه با گروه گواه بود. نتیجهگیری: چون نوجوانی، خود با ناسازگاریهایی همراه است، طبق نتایج این پژوهش میتوان از آموزش حل مسأله به عنوان روشی مؤثر جهت ایجاد سازگاری کلی، عاطفی، اجتماعی، تحصیلی نوجوانان بهرهمند شد.