کارایی علف‌کش‌های خاک مصرف بر کنترل گل‌جالیز مصری (Phelipanche aegyptiaca) در ارقام آفتابگردان

نویسندگان

1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.22092/ijws.2021.124062.1331
چکیده

به‌منظور بررسی کنترل گل‌جالیز با علف‌کش‌های خاک مصرف در زمان خاکورزی، آزمایش  مزرعه‌ای در سال زراعی 1396 با سه رقم آفتابگردان ( Helianthus annus. L) (پروگراس، فرخی و آجیلی)، در روستای خیارج از توابع شهرستان بوئین زهرای استان قزوین اجرا شد. آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 18 تیمار (یک تیمار غرقاب و 17 تیمار علف‌کش خاک مصرف با سه غلظت (صفر ، هفتاد و پنج و صد درصد توصیه شده) و سه تکرار انجام شد. صفات اندازه‌گیری شده شامل تراکم، وزن ‌تر و ‌خشک گل‌جالیز و شاخص‌های زیستی آفتابگردان بود. نتایج آزمایش نشان داد که بهترین کنترل گل‌جالیز، به‌ترتیب در تیمارهای 20 گرم تری‌‌فلوکسی‌‌سولفورون (انوک 75 درصد دبلوی جی) در هکتار (2/92 درصد کنترل گل‌جالیز)، روش غرقابی (1/90 درصد کنترلگل‌جالیز)، سه لیتر بوتاکلر (ماچتی 60 درصد ای سی) در هکتار (1/88 درصد کنترل گل‌جالیز)، 5/1 لیتر سیکلوات (رونیت 72 درصد ای سی) در هکتار (88 درصد کنترل گل‌جالیز) و چهار لیتر اتال فلورالین (سونالان 3/33 درصد ای‌سی) در هکتار (87 درصد کنترل گل‌جالیز) بود. بر اساس نتایج، در کرتهای شاهد، ارقام آجیلی، فرخی و پروگراس، به‌ترتیب بیشترین شاخه‌‌‌‌سار گل‌جالیز را داشتند. 

کلیدواژه‌ها