فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  مدیریت بهینه منابع آب در شبکه‌های آبیاری به‌عنوان راهکاری کلیدی برای مقابله با چالش کم‌آبی است. در این پژوهش، یک روش ترکیبی نوین مبتنی بر یادگیری تقویتی معکوس (IRL) و مدلسازی هیدرودینامیک با ICSS برای بهینه‌سازی بهره‌برداری از کانال E1-R1 شبکه دز توسعه داده شد. در این روش، تابع پاداش به‌صورت خودکار از تجربیات بهره‌برداران خبره (شبیه‌سازی شده با ICSS) استخراج گردید. با تلفیق آن با مدل شبیه‌ساز هیدرودینامیک، سیاست‌های بهینه کنترل سازه‌های آب‌بند و آبگیر تعیین شد. داده‌های بهره‌برداری تحت سناریوهای متنوعی شامل دبی‌های ورودی تصادفی (۱/۱ تا 3/1مترمکعب بر ثانیه) و الگوهای مختلف آبگیری تحلیل شد.  نتایج حاکی از کارایی بالای سیستم پیشنهادی بود، به‌طوری که میانگین راندمان تحویل آب 97/0، کفایت تأمین نیاز 95/0 و حداکثر خطای کنترل عمق 3/۱۴ درصد شد. خطای تجمعی عمق آب نیز در تمامی سناریوها کمتر از ۱۰ درصد باقی ماند که نشان‌دهنده پایداری سیستم در بلندمدت است. این یافته‌ها مؤید آن است که رویکرد IRL با یادگیری دانش ضمنی بهره‌برداران و تبدیل آن به سیاست‌ها، می‌تواند به‌صورت مؤثری تلفات آب را کاهش داده و عملکرد شبکه‌های آبیاری را ارتقا بخشد.