مقایسهی سرسختی روانشناختی و نوع مکانیسم دفاعی در افراد تحت درمان با همودیالیز و افراد عادی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین و مقایسهی میزان سرسختی و نوع مکانیسم دفاعی بیماران تحت درمان همودیالیز و افراد سالم بود. روش: روش مطالعه علیمقایسهای و نمونه پژوهش 100 بیمار تحت درمان همودیالیز مراجعهکننده به دو بیمارستان سوم شعبان و شهید اشرفی اصفهانی در منطقهی 12 تهران و همچنین 100 نفر افراد عادی ساکن همان منطقه بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به آزمونهای سرسختی روانشناختی کیامرثی (1385) و مکانیسم دفاعی اندروز، سینگ و باند (1993) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد میزان سرسختی روانشناختی این بیماران پایینتر از افراد عادی است. در مورد استفاده از مکانیسم دفاعی رشد یافته، بین افراد تحت درمان همودیالیز و افراد عادی تفاوت معنیداری مشاهده نشد. استفاده از سبکدفاعی روانآزرده در افراد تحت درمان همودیالیز رایجتر از افراد عادی بود، ولی استفاده از سبک دفاعی رشد نایافته در افراد سالم بیشتر از افراد بیمار بود. همچنین مشخص شد هرچه سرسختی افراد بالاتر باشد از مکانیسم دفاعی رشد یافتهتری استفاده میکنند. نتیجهگیری: تقویت ویژگی سرسختی میتواند خطر ابتلاء به این بیماری را کاهش دهد. همچنین شناخت الگوهای دفاعی نامناسب این بیماران میتواند ضمن شناسایی عوامل روانشناختی پدیدآورنده اختلال، منجر به مداخلههای درمانی خاص جهت تعدیل شیوههای دفاعی شود. کلیدواژه: سرسختی روانشناختی، مکانیسم دفاعی، همودیالیز