اثربخشی برنامه بازآموزی اِسنادی مبتنی بر مدل پردازش اطلاعات اجتماعی کرک و داج بر سبک حل تعارض، خوش‌بینی و کاهش تعارضات والد- نوجوان در مادران

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور بیجار

2 دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشگاه پیام نور بیجار

4 دانشگاه پیام نور بیجار

doi
چکیده

با توجه به فراگیر بودن تعارضات والد- نوجوان در تعاملات درون­خانوادگی و پیامدهای ناخوشایند آن در کوتاه­مدت و بلندمدت، توسعه و استفاده از برنامه­های مداخله­ای، با هدف آموزش مدیریت انطباقی این تعارض­ها، یک ضرورت پژوهشی اجتناب­ناپذیر است. بر این اساس، کاهش تعارض والد- نوجوان انجام شد. در این پژوهش 50 مادر (25 نفر در گروه آزمایش، 25 نفر در گروه کنترل) شرکت کردند و قبل و بعد از آموزش، به نسخه والد پرسشنامه سنجش تعارض والد- نوجوان (APCQ) و فهرست سبک حل تعارض (CRSI<span lang=&quot;AR-SA&quot; style=&quot;font-family:;&quot; new=&quot;&quot; b=&quot;&quot; roman&quot;;&quot;=&quot;&quot; nazanin&quot;;=&quot;&quot; 10pt;=&quot;&quot; &quot;times=&quot;&quot; roman&quot;;=&quot;&quot;>) پاسخ دادند. برنامه بازآموزی اسنادی به شیوه گروهی برای مادران گروه آزمایش در 7 جلسه دو ساعته اجرا شد. نتایج نشان داد که در کوتاه­مدت و بلندمدت، برنامه مداخله­ای در افزایش میزان خوش­بینی و راهبرد حل مساله مثبت مادران و در کاهش شدت تعارض آنها با نوجوانان و راهبردهای غیرانطباقی منفی موثر بود. نتایج پژوهش حاضر از نقش تعیین کننده برنامه بازآموزی اِسنادی به کمک تقویت تفکر خوش­بینانه و بهبود مهارت­های حل تعارضات بین­فردی، در کاهش شدت تجارب متعارض والد- نوجوان به طور تجربی حمایت کرد.