نقش واسطهای الگوهای تعاملی زوجین در رابطه بین آسیبپذیریهای بادوام و دلزدگی زناشویی زوجین متقاضی طلاق
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
چکیده
دلزدگی زناشویی به عنوان یکی از عاملهای اساسی طلاق در ادبیات پژوهشی مطرح است که تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله نورزگرایی، عملکرد خانواده اصلی، باورهای ارتباطی و الگوهای تعاملی زوجین قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثرات مستقیم و غیرمستقیم آسیبپذیریهای بادوام یعنی نورزگرایی، عملکرد خانواده اصلی و باورهای ارتباطی زوجین از طریق الگوهای تعاملی زوجین بر دلزدگی زناشویی زوجین متقاضی طلاق انجام شد. 100 زوج متقاضی طلاق در شهرستان اردبیل به پرسشنامههای دلزدگی زناشویی (CBM)، زیرمقیاس نورزگرایی از پرسشنامه شخصیتی نئو (NEO-FFI)، مقیاس خانواده اصلی (FOS)، پرسشنامه باورهای ارتباطی (RBI) و فرم کوتاه پرسشنامه الگوهای ارتباطی (CPQ-SFپاسخ دادند. تحلیل دادهها نشان داد که مسیرهای مستقیم نورزگرایی، باورهای ارتباطی زوجین، الگوهای تعاملی توقع/ کنارهگیری و مثبت به دلزدگی زناشویی معنادار بودند. به علاوه مسیرهای مستقیم نورزگرایی و باورهای ارتباطی زوجین به سبک توقع/کنارهگیری، و همچنین عملکرد خانواده اصلی و باورهای ارتباطی زوجین به سبک مثبت معنادار بودند. از سوی دیگر، طبق نتایج پژوهش، رابطه غیرمستقیم نورزگرایی و باورهای ارتباطی با دلزدگی زناشویی از طریق سبک توقع/کنارهگیری و رابطه غیرمستقیم عملکرد خانواده اصلی و باورهای ارتباطی با دلزدگی زناشویی از طریق سبک مثبت معنادار به دست آمدند. بر اساس نتایج پژوهش به نظر میرسد که آسیبپذیریهای بادوام زوجین به تنهایی یا به همراه سبکهای تعاملی زوجین میتواند در دلزدگی زناشویی در طول زندگی نقش داشته باشد. این یافته میتواند در فرایند مشاوره پیش از ازدواج و درمان زناشویی به متخصصان مربوطه یاری رساند.