مقایسه اثربخشی سه روش مداخلهای پسخوراند عصبی، آموزش مدیریت رفتار والدین و درمان ترکیبی در کاهش نشانگان اختلال سلوک کودکان
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه پیام نور
3 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین و مقایسه سه روش مداخلهای پسخوراند عصبی، آموزش مدیریت رفتار والدین و درمان ترکیبی بر کاهش نشانگان اختلال سلوک کودکان بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی، با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری یک ماهه و جامعه آماری 58 والدینی بود که بههمراه کودک 8 تا 12 ساله خود در سال 1391 به مراکز مشاوره مهر و پویش شهر مشهد رجوع کرده بودند و تشخیص اختلال سلوک در مورد کودکشان تایید شده بود. از میان آنها 25 والد و کودک دختر و پسرشان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در سه گروه همگن جایگزین شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه علایم مرضی کودکان گادو و اسپراکفین (2007) بود. یافتهها: استفاده صرف پسخوراند عصبی، میانگین اختلال را افزایش داد اگرچه این افزایش معنادار نبود. روش ترکیبی نیز اختلال را کاهش نداد و فقط مدیریت رفتار والدین به تنهایی توانست نشانگان اختلال را کاهش داد. این کاهش در گروه دختران بیش از گروه پسران بود. نتایج آزمون در مرحله پیگیری، ماندگاری اثر مداخله مدیریت رفتار والدین را نشان داد. نتیجهگیری: آموزش گروهی رفتار والدین، از میزان نشانگان اختلال سلوک میکاهد لذا نهادهای خانواده، تربیتی، آموزش و پرورش، صدا و سیما میتوانند در جهت بهبود این اختلال از این روش بهرهمند شوند.