تأثیر ایجاد پیاده راه ها بر امنیت ذهنی و حرکتی شهروندان ارائه یک مدل کاربردی در برنامهریزی شهری.(نمونه موردی محلات درکه، ستارخان و همیلا درتهران)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریری، واحد تهران مرکزی، شهری دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی ایجاد پیادهراه در محلههای درکه، ستارخان و همیلا و تأثیر آن بر امنیت ذهنی و حرکتی شهروندان بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است و برای تجزیه و تحلیل اصلاعات از نرم افزار آماری spss استفاده شده است. در این پژوهش جامعه آماری همه عابران استفاده کننده از پیاده راههای مورد مطالعه را شامل میشود. با توجه به جامعه آماری که در اینجا جمعیت شناور کاربران پیاده راه مدنظر است، حجم نمونه 400 پرسشنامه محاسبه شد و در جهت بررسی کامل سؤالات پرسشنامه در شرایط مختلف شبانه روز، 200 پرسشنامه در روز و 200 پرسشنامه در شب به روش مصاحبهای تکمیل شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بعد عملکردی در امنیت با توجه به معیارها در مؤلفههای خدماتی، فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی چگونه با عملکرد معیارها و بعد ادراکی امنیت در جهت مثبت همبستگی داشته و همچنین با بررسی دقیق و آزمون و خطا با علم بر شاخصهای امنیت پیاده راه احساس امنیت را فارغ از وابستگی به جنسیت یافته و معیارهای سنی و تفاوت سلامت جسمی کاربران پیاده راه را در نحوه خدمت رسانی آن به کاربران تاثیرگذارتر یافتیم. نادیده گرفتن مسیری برای حرکت ویلچر معلولین و عدم تفکیک مناسب سواره و پیاده حضور باربرها و عدم ساماندهی آنها، عدم پیش بینی محل مناسب برای فعالیت موقت همچون دست فروشها، نور و روشنایی نامناسب فضا بخصوص در شب، فعالیت اندک نیروی انتظامی در شب و عدم وجود دوربینهای نظارتی در محل از جمله معایب و مشکلات کاهش امنیت میباشد.