تأثیر وضوح مدل رقومی ارتفاع بر روی پهنه سیلاب (مطالعه موردی: رودخانه کارون)
نویسندگان
1 رئیس گروه نوآوری و توسعه فناوری- سازمان آب و برق خوزستان، خوزستان، ایران
2 گروه مهندسی آب-دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
3 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
4 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
doi
10.22059/ijswr.2025.388047.669865چکیده
یکی از مهمترین بخشهای مدلسازی سیلاب، مدل رقومی ارتفاع بستر رودخانه و دشتهای سیلابی آن است. باتوجهبه اینکه در بسیاری از مناطق کشور، نقشههای توپوگرافی با دقت بالا در دسترس نیست، در این تحقیق سعی شده است تا تأثیر کیفیت نقشه توپوگرافی بستر رودخانه کارون و محدودههای اطراف آن در بازه ملاثانی تا فارسیات بر روی مدلسازی پهنه سیلاب مورد بررسی قرار گیرد. محدوده طرح حدود 110 کیلومتر از رودخانه کارون است که شامل سه ایستگاه آبسنجی ملاثانی، اهواز و فارسیات میباشد. برای مدلسازی دوبعدی در محیط HEC-RAS در دسترس بودن نقشه ارتفاعی منطقه موردمطالعه لازم است. بدین منظور نقشه ارتفاعی محدودههای اطراف رودخانه کارون با دقتهای مختلف از طریق دادههای نقشههای توپوگرافی موجود و تصاویر ماهوارهای تهیه گردید. به دلیل در دسترس نبودن نقشه ارتفاعی از بستر رودخانه کارون، بستر رودخانه در محیط GIS ساخته شد. در این مطالعه جهت بررسی کیفیت نقشه توپوگرافی بر روی پهنه سیلاب از نقشههایی با دقت 30، 50، 100 و 150 متر استفاده شده است. جهت بررسی تأثیر نقشههای توپوگرافی با رزولوشنهای مختلف بر پهنهبندی سیلاب نیز از عکسهای ماهواره Sentinel-2 به همراه 12 شاخص کمی استفاده شده است. نتایج تحلیلها نشان میدهد که امتیاز تهدید از 67 درصد بهازای رزولوشن 30 متری به 66، 59 و 56 درصد بهازای رزولوشنهای 50، 100 و 150 متری رسیده است که نشاندهنده کاهش 11 درصدی بهازای کاهش 5 برابری رزولوشن نقشه توپوگرافی بوده است. نتایج معیارهای کمی مختلف نشان میدهند که اندازه پیکسلهای میانه (5۰×5۰ یا 10۰×5۰ متر) میتوانند دقت معقولی را با کاهش محاسبات فراهم کنند. این نسبت بهویژه برای مطالعات در مقیاس منطقهای یا تجزیهوتحلیلهای فرامنطقهای مفید است. بهطورکلی، یافتهها بر اهمیت استفاده از وضوح مدل رقومی متناسب با اهداف و محدودیتهای موجود در مدلسازی سیلاب تأکید دارند.