اثر ترکیب برومایسید آ-ام با سولفات آمونیوم، سیتوگیت و سالیسیلیک اسید بر فلورسانس کلروفیل a تاجخروس ریشهقرمز (.Amaranthus retroflexus L)
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه تهران
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه تهران
3 دانشیار علوم علفهایهرز، گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 فارغالتحصیل دکتری علوم علفهایهرز، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه تهران
doi
10.22092/IJWS.2020.1601.1265چکیده
به منظور ارزیابی اثرات کاربرد برومایسید آ-ام به تنهایی و در ترکیب با سالیسیلیک اسید، سیتوگیت و سولفات آمونیوم بر فلورسانس کلروفیل a تاجخروس ریشه قرمز، آزمایش گلخانهای در سال 1396، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار، در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، اجرا شد. علفکش برومایسید آ-ام، 16 ساعت پس از کاربرد، سبب افزایش 84 درصدی فلورسانس حداقل (Fo)، 89 درصدی هدرفت انرژی به صورت گرما (F0/Fm)و 59 درصدی میزان تجمع مراکز واکنش بسته شده (∆V/∆to) و کاهش 40 درصدی فلورسانس حداکثر (Fm)، 71 درصدی حداکثر کارایی فتوشیمیایی اولیه فتوسیستم II (Fv/Fm)، 94 درصدی عملکرد کوانتومی انتقال الکترون القائی از QA- به پلاستوکوئینون(φEo)، 97 درصدی انرژی لازم برای بسته شدن مراکز واکنش (Sm) و 89 درصدی فاصله زمانی بین فلورسانس حداقل و حداکثر (Tfm) شد. سالیسیلیک اسید به عنوان تنظیم کننده رشد گیاهی، اثر منفی بر کارایی برومایسید آ-ام نداشت. 64 ساعت بعد از کاربرد علفکش، سولفات آمونیوم و سیتوگیت با اثر سینرژیست روی برومایسید آ-ام، به ترتیب باعث کاهش 52 و 45 درصدی Fm، 62 و 37 درصدی Fv/Fm، 25 و 11 درصدی Fv/F0 و افزایش 6 و 5/3 درصدی F0/Fm، 72 و 25 درصدی جریان جذب شده در هر مرکز واکنش (ABS/RC) و 83 و 30 درصدی هدررفت انرژی در هر مرکز واکنش در زمان شروع (DI0/RC) شدند. نتایج نشان داد که ارزیابی فلورسانس کلروفیل a میتواند، روشی سریع و غیرتخریبی برای بررسی پاسخ سیستم فتوسنتزی گیاه به کاربرد علفکش به تنهایی یا در ترکیب با مواد افزودنی باشد.