فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نشست گرد و خاک بر روی اندام­­های هوایی علف­های‌هرز می­تواند اثر نامطلوبی بر کارایی علف­کش­ها داشته باشد و باید به طریقی این اثر برطرف شود. در این پژوهش گلخانه­ای که در 1397 در دانشگاه بوعلی سینا اجرا شد، واکنش نسبت وزن تر به وزن خشک یولاف‌وحشی زمستانه به شش دز از اکسی­فلورفن (صفر، 8/28، 60، 120، 240 و 480 گرم ماده مؤثره در هکتار)، پاراکوات (صفر، 36، 75، 150، 300 و 600 گرم ماده مؤثره در هکتار) و گلوفوسینات­ (صفر، 60، 125، 250، 500 و 1000 گرم ماده مؤثره در هکتار) که در حجم­های پاشش 240، 480 یا 240 لیتر در هکتار به همراه 50 گرم مپیکوات در هکتار، تحت شرایط صفر و 20 کیلوگرم گرد و خاک در هکتار، به‌کار رفتند، بررسی شد. در عدم حضور گرد و خاک، افزودن مپیکوات به محلول پاششی اکسی­فلورفن و پاراکوات، تاثیری بر کارایی آن‌ها نداشت ولی افزودن آن به محلول پاششی گلوفوسینات،­ بر کارایی اثری منفی داشت. در حضور گرد و خاک، افزودن مپیکوات به محلول پاششی اکسی­فلورفن، تاثیر معنی­داری بر کارایی آن نداشت ولی افزودن آن به محلول پاششی گلوفوسینات، تاثیر منفی شش برابری بر کارایی آن داشت، درحالی‌که افزودن مپیکوات به محلول پاششی پاراکوات، تاثیر مثبت بر کارایی پاراکوات داشت و سبب افزایش 07/62 درصدی در کارایی آن شد. در شرایط حضور یا عدم حضور گرد و خاک، افزایش حجم پاشش از 240 به 480 لیتر در هکتار، سبب بهبود کارایی همه علف­کش­ها در خشکاندن اندام­های هوایی یولاف‌وحشی زمستانه شد.