فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مقايسه با ساير مواد آموزشي در تدريس زبان هاي خارجي، ادبيات همواره داراي اهميت و جايگاه ويژه اي بوده است. معمولاً مدرسان زبان، ادبيات را در تحقق دو هدف به کار مي گيرند؛ نخست، تدريس ادبيات براي ادبيات است؛ يعني تدريس آن به منظور کسب اطلاعات ادبي. هدف ديگر، بهره گيري از ادبيات به عنوان منبعي براي تقويت مهارت هاي زباني زبان آموزان مي باشد.واين مسأله اي است که زبان شناسان کاربردي به آن توجه ويژه اي دارند و پژوهش هايي ارزشمند ـ چه نظري و چه ميداني ـ در بررسي گنجاندن ادبيات در کلاس هاي زبان و ميزان تأثير آن در بهبود مهارت هاي زباني انجام شده است. اما با نگاهي گذرا به پژوهش هاي نظري مرتبط با اين موضوع، در زبان عربي شاهد خلأ آشکاري در اين زمينه هستيم چه برسد به پژوهش هاي ميداني که بتوان از آن در تدريس ادبيات عربي به منظور تقويت توانش زبانيِ عربي آموزان غير عرب بهره گرفت. بنابراين، پژوهش حاضر با مقايسه و تحليل آراء زبان شناسان، گامي در جهت رفع اين نقص در زمينه نظري مسأله مي باشد. اين مقاله با مطالعه منابع خارجيِ مرتبط با موضوع، به بررسي نظرات موافقان و مخالفان به کارگيري ادبيات به عنوان منبع آموزش زبان پرداخته و مشکلات و موانعي را که معلمان و زبان آموزان در مطالعه ادبيات با آن روبرو هستند، بررسي مي کند و سپس پيشنهادها و راه حلهايي را که در رفع يا کاهش آن ارائه مي شود، مورد ارزيابي قرار مي دهد. مهم ترين نتيجه اي که از اين پژوهش حاصل آمده، اين که ادبيات معاصر عربي با توجه به اصالت آن وتوانايي بالقوه اي که در تقويت توانش زباني، فرهنگي، تفسيري، نقدي و احساسي زبان آموزان دارد، مي تواند زمينه مناسبي براي تدريس و يادگيري زبان عربي به عنوان زبان خارجي باشد.