اثر مقدار کاربرد و زمان مصرف اختلاط علفکشهای ریمسولفورون، اگزادیارژیل و متریبوزین بر زیست توده علفهایهرز و عملکرد غده سیبزمینی (Solanum tuberosum)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم علف های هرز دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران
2 دانشجوی دکتری علوم علف های هرز دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشیار علوم علف های هرز دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران
4 دانشجوی دکتری علوم علف های هرز دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22092/IJWS.2019.1502.07چکیده
به منظور بررسی اثر اختلاط علفکشهای ریمسولفورون و اگزادیارژیل و همچنین ریمسولفورون و متریبوزین بر زیست توده علفهایهرز و عملکرد غده سیبزمینی، آزمایش در مزرعه تحقیقاتی بابلان دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1395 و بهصورت فاکتوریل، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل نسبت اختلاط علفکشهای مذکور (100 به صفر ، 75:25، 50:50، 25:75 و صفر به 100 )، زمانهای مصرف علفکش در مراحل پیش کاشت و سبز شدن سیبزمینی و اختلاط علفکشهای ریمسولفورون با اگزادیارژیل و ریمسولفورون با متریبوزین بود. همچنین تیمار بدون وجین (با علف هرز)، بهصورت نیمه شاهد متناظر در هر کرت و یک تیمار وجین کامل (بدون علف هرز)، به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که بیشترین درصد کاهش وزن خشک کل علفهای هرز در نسبت اختلاط 25 درصد اگزادیارژیل + 75 درصد ریمسولفورون و 25 درصد متریبوزین + 75 درصد ریمسولفورون در مرحله سبز شدن سیبزمینی بدست آمد. همچنین بعد از تیمار وجین کامل که نسبت به اختلاط علفکشها، عملکرد کل غده سیبزمینی را 33/1 برابر افزایش داد، بیشترین عملکرد کل غده سیبزمینی (با 16/69 درصد افزایش عملکرد کل غده سیبزمینی نسبت به شاهد)، در نسبت اختلاط 25 درصد اگزادیارژیل + 75 درصد ریمسولفورون در مرحله پیش از کاشت سیبزمینی بهدست آمد.