مدیریت علف‌های هرز سیاه‌دانه (Nigella sativa) با استفاده از مالچ زنده جو پاییزه (Hordeum vulgare) و شبدر برسیم (Trifolium alexandrium)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

2 استادیار پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

3 استادیار گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

4 استادیار، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

doi
10.22092/IJWS.2019.1502.10
چکیده

به‌منظور بررسی اثر گیاهان پوششی جو (Hordeum vulgare) و شبدر برسیم (Trifolium alexandrium)  بر کنترل علف‌های‌هرز سیاه‌دانه (Nigella sativa) و همچنین بررسی بهترین زمان کف­بر نمودن گیاهان پوششی، آزمایشی در سال زراعی 96-95 در مزرعه تحقیقاتی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل شاهد بدون گیاه پوششی و وجین کامل (T1)، شاهد بدون گیاه پوششی بدون وجین (T2)، جو کف­بر اول (T3)، جو کف­بر دوم (T4)، شبدر کف­بر اول (T5) و شبدر کف­بر دوم (T6) بود. کف­بر اول، پس از استقرار سیاه­دانه و کف­بر دوم، قبل از به گل رفتن گیاه پوششی انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین وزن خشک کل علف­های‌هرز به میزان 444 گرم در مترمربع، مربوط به تیمار شاهد بدون گیاه پوششی بدون وجین (T2) در زمان نمونه‌برداری دوم و کمترین وزن خشک کل علف­های‌هرز به میزان 28 گرم در مترمربع، مربوط به تیمار شبدر کف‌بر اول (T5) در زمان نمونه‌برداری اول بود. بیشترین عملکرد دانه در تیمار (T5) و تیمار شاهد (T1) به ترتیب با میانگین 527 و 446 کیلوگرم در هکتار و کمترین عملکرد، مربوط به تیمار شاهد (T2) با میانگین 100 کیلوگرم در هکتار مشاهده شد. نتایج کلی نشان داد که تیمار (T5) توانست در زمان نمونه‌برداری دوم، زیست‌توده علف‌های‌هرز را به‌میزان 4/90 درصد نسبت به شاهد بدون وجین علف هرز کاهش دهد. همچنین گیاه پوششی شبدربرسیم، نه ‌تنها با سیاه‌دانه رقابت نکرد بلکه توانست عملکرد را نسبت به شاهد بدون گیاه پوششی و وجین کامل (T1)، افزایش دهد.