بررسی شیوع کمردرد و ارتباط آن با فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی در معلمان زن مدارس شهر اردبیل در سال 1397
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 عضو هئیت علمی و دانشیار گروه طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 عضو هئیت علمی و استادیار گروه طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2019.111759.2094چکیده
مقدمه و اهداف کمردرد یکی از شایعترین صدمات شغلی است. معلمی از جمله مشاغلی است که به خاطر ماهیت کاری با خطر بروز کمردرد همراه است. هدف مطالعه حاضر، بررسی شیوع کمردرد و ارتباط آن با فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی در معلمان بود. مواد و روش ها در مطالعه میدانی حاضر، 289 نفر معلم زن با دامنه سنی 24 تا 60 سال و با میانگین شاخص توده بدنی 88/26، با رعایت قانون تصادفی انتخاب مدارس به صورت خوشهای انتخاب و در پژوهش شرکت کردند. از مقیاس VAS و پرسشنامه بِک به ترتیب به منظور سنجش میزان کمردرد در دورههای مختلف زندگی و میزان فعالیت بدنی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد بین شیوع کمردرد و فعالیت بدنی در دورههای مختلف زندگی ارتباط قوی و منفی وجود دارد (01/0P<)، به طوری که ارتباط بین میزان کمردرد در حال حاضر و فعالیت بدنی (224/0-=ICC و 001/0=P) بین کمردرد در شش ماه گذشته و فعالیت بدنی (239/0-=ICC و 001/0=P) بین کمردرد در سال گذشته و فعالیت بدنی (284/0-=ICC و 001/0=P) و نیز بین کمردرد در طول عمر و فعالیت بدنی (269/0-=ICC و 001/0=P) ارتباط معنادار وجود دارد. همچنین بین شیوع کمردرد در طول عمر و BMI (05/0>P) ارتباط معنادار و مثبت است. نتیجه گیری با توجه به ارتباط قوی و در جهت منفی، بین شیوع کمردرد در دورههای زمانی مختلف زندگی و فعالیت بدنی و همچنین ارتباط در جهت مثبت بین شیوع کمردرد و شاخص توده بدنی، به نظر میرسد داشتن یک فعالیت منظم ورزشی میتواند سلامتی بیشتر ناحیه کمر معلمان زن را فراهم کند.