فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: پاندمی ویروس کووید-19 سبب ایجاد آشفتگی روان‌شناختی و هیجانی و بروز اضطراب در بسیاری از افراد جامعه شده است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کیفیت زندگی و تاب‌آوری بهبودیافتگان کووید-19 انجام شد.مواد و روش‌ها: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل بهبودیافتگان کووید-19 با سابقه بستری شهر بندرعباس در فصل زمستان سال 1399 بود. از بین جامعه آماری تعداد 27 بهبودیافته کووید-19 به صورت گلوله‌برفی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند (13 نفر در گروه آزمایش و 14 نفر در گروه گواه). افراد حاضر در گروه‌ آزمایش آموزش خودتنظیمی هیجانی (10 جلسه) را طی دو و نیم ماه دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه تاب‌آوری (کانر و دیودیسون، 2003) و کیفیت زندگی (لوتانز و اولیو، 2007) بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کیفیت زندگی (0001>P؛ 53/0=Eta؛ 28/28=F) و تاب‌آوری (0001>P؛ 61/0=Eta؛ 59/39=F) بهبودیافتگان کووید-19 با سابقه بستری تاثیر داشته است. بدین صورت که این مداخله توانسته منجر به بهبود کیفیت زندگی و تاب‌آوری آنان شود.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، آموزش خودتنظیمی هیجانی با بهره‌گیری از افزایش تجربه‌های مثبت و کاهش هیجانات منفی، شناسایی ارزیابی‌های غلط و آموزش تخلیه هیجانی، می‌تواند به عنوانی درمانی موثر در جهت بهبود کیفیت زندگی و تاب‌آوری بهبودیافتگان کووید-19 مورد استفاده قرار گیرد.