برنامه ساختاری نظام کشت محصولات منتخب زراعی حوضه آبریز تجن مبتنی بر پایداری منابع آبی
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابعطبیعی ساری، مازندران، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابعطبیعی ساری، مازندران، ایران.
3 گروه اقتصادکشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2024.380371.669773چکیده
هدف اصلی تحقیق حاضر تدوین برنامه کشت بهینه محصولات زراعی حوضه آبریز تجن بود. بدین منظور از دو مدل رایج برنامهریزی ریاضی قطعی شامل برنامهریزی خطی و آرمانی و مدل غیرقطعی برنامهریزی خاکستری استفاده شد. در این راستا اطلاعات سری زمانی محصولات زراعی منتخب، منابع آب حوضه و میزان مصارف آب در بخش کشاورزی طی سالهای 1400-1396 حاصل از گزارشات سالانه کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی و شرکت سهامی آب منطقهای استان مازندران گردآوری شد. نتایج حاکی از آن است الگوی آرمانی به لحاظ سودآوری از الگوی خطی بدتر و به لحاظ محیطزیستی از این الگو بهتر است و میتوان نتیجه گرفت که الگوی آرمانی میانه بین الگوهای فعلی و خطی است. اگر ملاک تعیین الگوی بهینه، سودآوری و صرفهجویی در مصرف نهادههای مختلکننده پایداری باشد، الگوی خاکستری با میانگین کاهش 23، 22 و 50 درصدی به ترتیب در استفاده از آب، کودهای شیمیایی و سموم کشاورزی ( بر اساس دامنه صرفهجویی در مصرف نهادههای مذکور)، الگوی مناسبتری جهت توصیه میباشد. همچنین، این الگو امکان کسب 21818 میلیارد ریال سود ناخالص را تنها از کشت محصولات جو، ذرت دانهای و برنج تضمین مینماید. علاوه بر این، مدلهای برنامهریزی خطی و آرمانی نمیتوانند برنامه مناسبی در شرایط ترسالی/خشکسالی به کشاورزان ارائه نمایند. لذا، پیشنهاد میشود فعالیتهای ترویجی در راستای آگاهیبخشی در خصوص منافع حاصل از پیادهسازی مدل برنامهریزی خاکستری بر آب و خاک منطقه و درآمد کشاورزان انجام شود.