تأثیر لئوناردیت بر ویژگیهای جذب و واجذب بور در خاکهای آهکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijswr.2024.382955.669798چکیده
فرایندهای جذب سطحی و واجذب نقش تعیینکنندهای بر حلالیت بور در محلول خاک دارند. بهمنظور بررسی تأثیر لئوناردیت بر روی فرایندهای جذب و واجذب بور، آزمایشی بر روی 4 نمونه خاک آهکی در سه سطح صفر، 2 و 4 درصد وزنی و 9 سری غلظتی بور (0-120 میلیگرم بر لیتر) با محلول زمینه سدیم کلرید 03/0 مولار انجام شد. برای تعیین واجذب بور از سدیم کلرید 03/0 مولار استفاده شد. دادههای جذب بور با مدلهای لانگمویر (96/0-85/0=R2)، فروندلیچ (88/0-62/0=R2)، تمکین (98/0-77/0= R2) و دوبیین-رادوشکوویچ (99/0-94/0=R2) برازش داده شد. نتایج نشان داد با افزودن لئوناردیت پارامترهای جذب شامل حداکثر جذب تک لایهای لانگمویر(qmax)، انرژی جذب لانگمویر (KL) و حداکثر ظرفیت جذب دوبینین- رادشکویچ (qs) کاهش یافت. بهطوریکه کاربرد 4 درصد لئوناردیت موجب کاهش 32 درصد qmax در خاک 1 (با حداکثر میزان آهک) شد. متوسط انرژی جذب (E) محاسبه شده از طریق معادله دوبینین- رادشکویچ نشان دهنده سازوکار جذب فیزیکی بور بوسیله خاکهای مورد مطالعه میباشد به دلیل اینکه مقدار E کمتر از 8 کیلوژول بر مول است. بعلاوه استفاده از لئوناردیت باعث افزایش ظرفیت واجذب بور در خاکها شد و تأثیر لئوناردیت 4 درصد نسبت به 2 درصد بیشتر بود. بنابراین کاربرد لئوناردیت میتواند میزان سمیت بور در خاکها بهویژه در خاکهای آهکی را افزایش دهد.