تأثیر یک برنامه تمرینات اصلاحی بر قدرت، دامنه حرکتی و عملکرد بسکتبالیست های دارای والگوس پویای زانو
نویسندگان
1 استاد، گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 استاد، گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22037/jrm.2019.111286.1887چکیده
مقدمه و اهداف سازوکار آسیب لیگامان صلیبی قدامی در بسکتبال اغلب به صورت غیربرخوردی بوده و عامل خطرساز کلیدی آن والگوس پویای زانو است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یک برنامه تمرین اصلاحی بر قدرت، دامنه حرکتی و عملکرد بسکتبالیستهای دارای والگوس پویای زانو انجام شد. مواد و روش ها در پژوهش حاضر 32 بسکتبالیست با میانگین سنی 7/1±8/20 سال، قد 05/0±83/1 متر، وزن 2/5±0/74 کیلوگرم و دارای والگوس پویای زانو، به عنوان آزمودنی شرکت نمودند که به صورت تصادفی در دو گروه (تمرین 16، کنترل 16 نفر) قرار گرفتند. ارزیابیها شامل دامنه حرکتی (دورسی فلکشن، آبداکشن، چرخش خارجی ران)، قدرت ایزومتریک (دورسی فلکشن، پلانتار فلکشن، ابداکشن و چرخش خارجی ران) و عملکرد (آزمونهای لی و تعادل) در پای برتر بود. یافته ها نتایج آنالیز کوواریانس نشان داد که اعمال برنامه تمرین اصلاحی موجب کاهش معنادار (01/0P<) والگوس پویای زانو در لحظه حداکثر فلکشن (51/6 درجه)، بهبود معنادار (01/0P<) دامنه حرکتی (دورسی فلکشن زانو خم 43/3 درجه، دورسی فلکشن زانو صاف 25/2 درجه، آبداکشن 38/2 درجه و چرخش خارجی ران 75/1 درجه)، قدرت (دورسی فلکشن 32/2 کیلوگرم، پلانتارفلکشن 87/4 کیلوگرم، ابداکشن 82/1 کیلوگرم و چرخش خارجی ران 58/1 کیلوگرم)، تعادل (33/3 سانتیمتر) و عملکرد لی (25/13 سانتی متر) میگردد. نتیجه گیری نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ارائه این تمرین اصلاحی نه تنها میتواند باعث بهبود معنادار قدرت و دامنه حرکتی مفاصل دیستال و پروگزیمال زانو و عملکرد شود، بلکه به نظر میرسد بتواند به پیشگیری از آسیبهای ناشی از والگوس پویای زانو طی فعالیتهای عملکردی در اندام تحتانی نیز کمک نماید.