فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش در سال زراعی 1395-1394 درکرج، به منظور بررسی تأثیر گیاهان پوششی در کنترل علف‌های‌هرز و استفاده از علف‌کش برای استقرار گیاهان پوششی به‌صورت کرت­های خردشده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عامل اصلی، گیاهان پوششی شامل علف­بره (Festuca ovina)، لرزانک­قرمز (Festuca rubra)، علف­گندمی­بیابانی (Agropyron desertorum)، علف پشمکی (Bromus tomentellus) و شاهد (بدون گیاه پوششی و آلوده به علف هرز) و عامل فرعی، علف‌کش برمایسیدام‌آ (EC 40) در چهار سطح صفر، 300، 450 و 600 گرم در هکتار بود. بر اساس نتایج به دست آمده، گیاهان پوششی علف پشمکی و علف­بره به ترتیب با 8 و 5 کیلوگرم بر مترمربع، بیشترین وزن خشک را دارا بودند. همین گیاهان، بیشترین تاثیر کاهشی را بر تراکم علف‌های‌هرز (به ترتیب برابر 86% و 67%) و وزن خشک علف‌های‌هرز (به ترتیب برابر 81% و 71%) داشتند. اثر متقابل گیاه پوششی و علف‌کش روی وزن خشک علف‌های‌هرز معنی­دار گردید. علف‌های‌هرز غالب در آزمایش شامل قدومه (Alyssum desertorum)، هفت‌بند (Polygonum aviculare) و خاکشیر ایرانی (Descurainia sophia) بودند که میانگین کاهش وزن خشک آنها در اثر اعمال تیمار نسبت به شاهد، به ترتیب 71%، 89% و 83% بود. بیشترین مقدار کاهش در وزن خشک علف‌های‌هرز غالب درگیاه پوششی علف­پشمکی یادداشت شد. بیشترین کاهش تنوع علف‌های‌هرز بر اساس شاخص شانون وینر در بین تیمارهای گیاهان پوششی نسبت به شاهد (H=1.5) در گیاهان پوششی علف­پشمکی (6/0) و علف­بره (73/0) مشاهده شد.