فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پاتوژن‌های انسانی هم‌چون سالمونلا از منابع متعددی وارد خاک‌های کشاورزی می‌شوند. سالمونلا از رایج‌ترین میکروارگانیسم‌های منتقله از غذا می-باشد که عامل ایجاد عفونت‌های مشترک بین انسان و حیوان است. در مطالعه حاضر از برخی باکتری‌های محرک رشد گیاه به منظور کنترل پاتوژن Salmonella typhimurium استفاده شده است. نتایج نشان داد که به ترتیب 1) Bacillus rugosus CS5  ، 2)Bacillus vallismortis AS4 ، 3) Priestia aryabhattai CL1 و 4) Bacillus sp. SS4 بیشترین اثر بازدارندگی رشد سالمونلا را در محیط مایع داشتند؛ اما در محیط جامد باکتری-های 1) B. vallismortis AS4 ، 2) B. rugosus CS5 ، 3) P. aryabhattai CL1 و 4)  Bacillus sp. SS4 بیشترین بازدارندگی رشد این پاتوژن در محیط جامد را نشان دادند. توانایی تولید سیدروفور، پروتئاز، لیپاز و سیانید هیدروژن توسط این 4 باکتری بررسی شد. هر چهار باکتری دارای توانایی تولید سیدروفور بودند. بیشترین شاخص تولید پروتئاز با مقادیر  9/2 و  5/2 متعلق به  B. rugosus CS5   و   P. aryabhattai CL1   بود. B. vallismortis AS4 دارای توانایی تولید لیپاز بود. P. aryabhattai strain CL1 و B. rugosus strain CS5 دارای توانایی تولید HCN با مقادیر 48/0 و 2/0 میلی‌گرم در لیتر بودند.  تاثیر چهار باکتری به صورت جداگانه و کنسرسیوم میکروبی بر جمعیت سالمونلا در خاک بررسی شد. نتایج نشان داد جمعیت سالمونلا 15 روز پس از تلقیح به خاک تحت تاثیر تیمارها کاهش یافت. بیشترین کاهش جمعیت این پاتوژن مربوط به کنسرسیوم میکروبی و  تیمار Bacillus sp. strain SS4 به ترتیب با 92 و 98 درصد کاهش جمعیت نسبت به شاهد بود. نتایج حاکی از تأثیر مثبت باکتری­های محرک رشدی در خاک به منظور کنترل پاتوژن S. typhimurium بود که می‌تواند علاوه بر کاهش اثرات منفی حضور پاتوژن در خاک، سلامت جامعه بشری و بهبود امنیت غذایی را در پی داشته باشد.