استفاده از روشهای مطالعه ریزساختار بتن جهت ارزیابی دوام فونداسیون خطوط انتقال نیرو در استان گلستان
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
2 محقق پسادکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
doi
10.22065/jsce.2025.517125.3699چکیده
اهمیت بررسی دوام بتن زمانی آشکار میگردد که عدم شناخت رفتار بلندمدت این ماده در پروژههای عمرانی میتواند منجر به خرابیهای گسترده سازهای، افزایش هزینههای نگهداری و کاهش عمر بهرهبرداری شود. یکی از اجزای مهم زیرساختی که بررسی دوام آن از اهمیت ویژهای برخوردار است، فونداسیون خطوط انتقال نیروی برق میباشد که به عنوان شریان حیاتی در تأمین انرژی عمل میکنند. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی شرایط دوامی فونداسیونهای خطوط انتقال نیرو در استان گلستان، اقدام به انجام مطالعات میدانی و تحلیلهای ریزساختاری کرده است. بررسیهای میدانی شامل بازرسی بصری و تعیین عمق کربناته شدن و آزمایشهای آزمایشگاهی شامل آنالیزهای پیشرفته مانند طیفنگاری فلوئورسانس پرتوی ایکس (XRF)، پراش پرتوی ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی همراه با طیفسنجی پراکندگی انرژی پرتوی ایکس (SEM/EDX) بوده است. نتایج حاکی از آن است که بتن آسیبدیده دارای سه ناحیه متمایز ریزساختاری است: ناحیه اول شامل فازهای گچ و کلسیت، ناحیه دوم حاوی ژلهای سیلیسی و آلومینایی و نمکهای سولفاتی، و ناحیه سوم شامل محصولات هیدراسیون و اترینگایت میباشد. همچنین، وقوع همزمان پدیدههایی نظیر آبشستگی یون کلسیم، کربناته شدن و حمله سولفاتی به عنوان عوامل اصلی تخریب این سازهها شناسایی شدهاند. این نتایج ضعف دوامی گسترده بتن مورد استفاده در فونداسیون خطوط انتقال مورد بررسی را نشان میدهد.
