رابطه شایستگی تحصیلی با امید به اشتغال در دانشجویان با نقش میانجی احساس تعلق به دانشگاه
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/hel.2025.2060581.2082چکیده
هدف: هدف این پژوهش، بررسی رابطه شایستگی تحصیلی با امید به اشتغال در دانشجویان و تبیین نقش میانجی احساس تعلق به دانشگاه بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در نیمسال اول سال تحصیلی 1404-1403 بود. از میان آنان، بر اساس فرمول کوکران، تعداد 390 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل مقیاسهای شایستگی تحصیلی، امید به اشتغال و احساس تعلق به دانشگاه بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که بین شایستگی تحصیلی با امید به اشتغال و نیز با احساس تعلق به دانشگاه رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد (0.05 P< ) . همچنین شایستگی تحصیلی از طریق احساس تعلق به دانشگاه، اثر غیرمستقیم و معناداری بر امید به اشتغال دارد (0.05 P< ) . نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش، احساس تعلق به دانشگاه میتواند نقش میانجی در رابطه میان شایستگی تحصیلی و امید به اشتغال دانشجویان ایفا کند.