تأثیر زمان و مقدار کاربرد علف کش سولفوسولفورون بر کنترل علف پشمکی ژاپنی (.Bromus japonicus Thunb) در ارقام مختلف گندم
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور
3 گروه زاعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه زراعت، دانشگاه زابل
5 گروه زراعت، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22092/ijws.2017.1301.03چکیده
علفپشمکی ژاپنی (Bromus japonicus Thunb.) مهمترین علفهرز باریکبرگ یکساله زمستانه در مزارع گندم استان سیستان و بلوچستان به شمار میرود. آزمایش مزرعهای در سالهای 1393 و 1394 با هدف بررسی اثرات زمان و مقدار مصرف علفکش سولفوسولفورون در کنترل علفهرز علفپشمکی در ارقام مختلف گندم در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زهک، زابل انجام شد. سه رقم گندم (هیرمند، کلکافغانی، سیستان)، سه مرحله کاربرد علفکش بر اساس فنولوژی علفهرز (3-2 برگی، 5-4 برگی، پنجهزنی) و چهار مقدار مصرف (شاهد بدون علفکش، 17، 22، 27 گرم ماده تجاری آپیروس در هکتار)، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. در همه ارقام، کاربرد علفکش سولفوسولفورون در مرحله 5-4 برگی و پنجهزنی علفهرز به ترتیب بیشترین و کمترین کارایی را بر کنترل علفپشمکی از خود نشان داد. در تیمار کاربرد در مرحله پنجهزنی علفپشمکی در رقم هیرمند، مقدار علفکش مورد نیاز برای کاهش تراکم علفپشمکی به نصف بیشینه حتی از مقدار توصیه شده هم بالاتر رفت (3/28= ). در همه ارقام و مراحل کاربرد ، بین مقدار مصرفی 22 و 27 گرم ماده تجاری در هکتار اختلاف معنیداری مشاهده نگردید. نرخ افزایش عملکرد دانه به ازای کاهش در تراکم علفپشمکی برای رقم هیرمند در بالاترین (31/0=b) و برای رقم کلکافغانی کمترین (14/0=b) مقدار بود.