نخستین مطالعات پارینهلرزهشناسی گسل دورود: ترانشه درب آستانه (جنوب باختر ایران)
نویسندگان
1 اداره کل زمینشناسی و اکتشافات معدنی زاگرس (لرستان)، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، خرمآباد، ایران
2 اداره کل تبریز، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، تبریز، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
4 پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2025.501250.2177چکیده
گسل دورود، یکی از اصلیترین قطعات لرزهزای گسل جوان اصلی زاگرس که از نزدیکی منطقه ارجنگ در روندی شمالباختری–جنوبخاوری تا بروجرد امتداد یافته است. در این پژوهش نتایج برآمده از مطالعه آخرین جنبشهای زمینساختی پهنه گسلی جوان اصلی زاگرس، پدیدههای ریخت زمین ساختی جوان و نیز پارینه لرزهشناسی قطعه دورود در نزدیکی روستای درب آستانه در خاور- جنوبخاور شهرستان دورود ارایه میشود. با این هدف با حفر ترانشهای به درازای 45 متر در راستای NE-SW مطالعات پارینه لرزه شناسی بر روی برکه فرونشستی در پهنه گسل دورود انجام گرفت. با بررسی دیواره خاوری ترانشه عمود بر راستای گسل دورود 9 رخداد لرزهای کهن شناسایی شد، این زمینلرزهها بزرگای بین l 6.6≤Mw≤7.4 و میانگین دورهبازگشت تقریبی 7±104 سال بهدست آمده است. بر این اساس، در تطابق با زمین لرزههای رخدادهای ′EvI′، EvII و 1909 گسل دورود مسبب زمینلرزههای بزرگی میباشد، از اینرو، توانایی ایجاد زمینلرزههای با بزرگای تا 7.4 و گسیختگی سطحی با طول تقریبی 45 کیلومتر و لغزش در هر رویداد تا 0.1±3.83 متر را میباشد.