اثر بستر بذر کاذب و تراکم کاشت ارقام مختلف گندم زمستانه بر کنترل چاودار (Secale cereale L. ) و عملکرد گندم زمستانه (Triticum aestivum L.)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی مشهد
2 موسسه تحقیقات گیاه پزشکی
3 عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی مشهد
4 مرکز تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی ومنابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، شهرکرد، بخش تحقیقات گیاه پزشکی
doi
10.22092/ijws.2017.1301.05چکیده
به منظور ارزیابی اثرات بستر بذر کاذب بر کنترل علفهرز چاودار آزمایشی طی سال زراعی 93-1392 در قالب طرح اسپلیت پلات فاکتوریل در سه تکرار در شهرکرد اجرا شد.کرت اصلی در سه سطح 1- کشت مرسوم گندم (خشکه کاری)، 2- آبیاری بعد از آماده کردن زمین و کنترل چاودار و سایر علفهایهرز یک ماه پس از آبیاری با علفکش عمومی پاراکوات (مقدار 2 لیتر در هکتار از ماده تجارتی) و سپس کاشت گندم و 3- آبیاری بعد از آماده کردن زمین و سپس یک ماه بعد از آن خراشدهی (عملیات هرس) سطح خاک و سپس کاشت گندم، و کرت فرعی در نه سطح شامل فاکتوریل رقم در سه سطح (الوند، پیشگام و بک کراس روشن زمستانه) و تراکم کاشت در سه سطح (200، 250 و 300 کیلوگرم در هکتار) اجرا شد، نتایج نشان داد تیمار بستر کاذب و کاربرد علفکش باعث کاهش تراکم و زیست توده چاودار به ترتیب به میزان 7/67 و 9/74 درصد شد، رقم پیشگام باعث کاهش تراکم و زیست توده چاودار به ترتیب به میزان 9/36 و 7/18 درصد گردید و تراکم 200 کیلوگرم در هکتار تراکم و زیست توده چاودار را به ترتیب 3/24 و 4/22 درصد کاهش داد. بیشترین عملکرد دانه و بیولوژیک مربوط به روش تهیه بستر کاذب و کار برد علفکش پاراکوات به ترتیب 4206 و 3/8872 کیلو گرم در هکتار بود. بهترین روش تهیه بستر بذر، بستر بذر کاذب با کنترل شیمیایی علفهایهرز با علفکش پاراکوآت، بهترین رقم پیشگام و بهترین تراکم کاشت، 200 کیلوگرم در هکتار قابل توصیه است.