واکنش ژنوتیپهای بومی و اصلاحشده برنج به رقابت با علفهای هرز در سیستم کشت مستقیم
نویسندگان
1 عضو هیات علمی- موسسه تحقیقات برنج رشت
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه گیلان
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.22092/ijws.2017.1301.06چکیده
به منظور ارزیابی توان رقابتی ژنوتیپهای برنج با علفهایهرز در سیستم کشت مستقیم و تعیین صفات مرتبط با آن، آزمایشی در سال زراعی 96-95 در ﻣﺆسسه تحقیقات برنج کشور واقع در شهرستان رشت انجام گرفت. آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. کرتهای اصلی شامل دو سطح مدیریت علفهرز (رقابت کامل تحت شرایط جامعه طبیعی علفهایهرز و عاری از علفهرز) و کرتهای فرعی شامل 10 ژنوتیپ برنج (هاشمی، آبجیبوجی، تازهحسنی، گیلانه، شیرودی، صالح، RI18430-1، RI18430-60، RI18430-72 و RI18430-77) بودند. نتایج نشاندهنده تفاوت ژنوتیپها از نظر توانایی رقابت با علفهایهرز بود. تحت شرایط عاری از علفهایهرز، میزان عملکرد دانه از 5/3293 در رقم صالح تا 1/6796 کیلوگرم در هکتار در رقم شیرودی متغیر بود. تحت شرایط رقابت کامل علفهایهرز نیز عملکرد دانه از 6/260 در لاین RI18430-72تا 2/1291 کیلوگرم در هکتار در رقم هاشمی ثبت شد. تغییرات زیستتوده علفهایهرز در مرحله گلدهی از 53/153 تا 63/212 گرم در مترمربع بود که بالاترین و پایینترین میزان آن بهترتیب در رقم آبجیبوجی و شیرودی مشاهده شد. متوسط افت نسبی عملکرد به واسطه رقابت با علفهایهرز از 55/73 تا 1/94 درصد در میان ژنوتیپهای مختلف، متغیر بود. نتایج همچنین نشاندهنده وجود همبستگی مثبت معنیدار میان توانایی رقابتی و عملکرد دانه بود. ارقام هاشمی، شیرودی و لاین RI18430-60 با دارا بودن بالاترین توانایی رقابتی و عملکرد دانه (مبنای انتخاب مستقیم تحت شرایط رقابت کامل) میتوانند در برنامههای مدیریت تلفیقی علفهایهرز به منظور کاهش مصرف علفکشها به کار روند. بر مبنای نتایج به دستآمده، رشد اولیه (بنیه)، شاخص سطح برگ، زیستتوده و ارتفاع بوته، صفاتی هستند که همبستگی مثبت معنی داری با توان رقابتی داشته و از این رو میتوانند به عنوان معیاری جهت تشخیص و انتخاب غیرمستقیم ارقام دارای توان رقابتی بالا مورد استفاده قرار گیرند.