بررسی آزمایشگاهی اثر طول وصله بر عملکرد لرزهای المانهای مرزی دیوار برشی بتنآرمه مسلح شده با میلگردهای S500
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استاد، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 استادیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22065/jsce.2025.543966.3811چکیده
زلزلههای اخیر، آسیبپذیری دیوارهای برشی بتنآرمه با تراکم کم آرماتور را آشکار ساختهاند؛ بهطوریکه مکانیزمهای شکست رایجی نظیر گسیختگی آرماتورها و کمانش خارج از صفحه در المانهای مرزی بهکرات مشاهده شده است. در پاسخ به این چالش، آییننامههای معتبری نظیر ACI 318 و NZS 3101 در نسخههای اخیر، نسبت حداقل آرماتور طولی در المانهای مرزی را افزایش دادهاند. با این وجود، تأثیر طول وصله بر رفتار این المانها هنوز به طور جامع مورد مطالعه قرار نگرفته است. پژوهش حاضر به بررسی آزمایشگاهی اثر طول وصله و نوع آرماتور بر مکانیزمهای شکست المانهای مرزی میپردازد. برنامه آزمایشی شامل پنج نمونه با طول وصله متفاوت بود که سه نمونه تحت بارگذاری یکنوا و دو نمونه تحت بارگذاری چرخهای قرار گرفتند. نتایج موید آن است که در آزمایشات تحت بار یکنوا در دو نمونه گسیختگی آرماتور در بر فونداسیون و تنها در یک نمونه در انتهای وصله رخ داده و وقوع گسیختگی در انتهای وصله منجر به کاهش حدود 30 درصدی ظرفیت تغییرشکل محوری المان مرزی شده است. عدم گسیختگی آرماتور در انتهای وصله در دو نمونه نشانگر فعال نشدن اثر وصله در این دو آزمایش است. این در حالیست که در هر دو نمونه آزمایش شده تحت بار چرخهای شکست در انتهای وصله رخ داده و کاهش ظرفیت تغییرشکل محوری باز هم بیشتر است. نتایج نشانگر اثر مخرب وصله روی ظرفیت تغییرشکل محوری المانهای مرزی بوده و در ضمن نشان میدهد که ارزیابی اثر وصله با انجام آزمایش تحت بارگذاری یکنوا منجر به نتایج گمراهکنندهای میگردد.