فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پریفایتون‎ها در زیست‎بوم‏های آبی توان جذب/رهاسازی مقدار زیادی از عناصر غذایی را دارند. در این مطالعه به بررسی تأثیر اپی‎پلون و اپی‏فایتون بر تغییرات pH، EC و پتاسیم محلول به صورت دوره‎ای پرداخته شده است. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه فاکتور 1- پریفایتون در 22 سطح (9 نمونه اپی‏پلون، 9 نمونه اپی‏فایتون، 3 نمونه خاک آیش و شاهد) 2- کانی در دو سطح (موسکویت و فلوگوپیت) 3- زمان در چهار سطح (0، 7، 14 و 21) انجام شد. هر دو نوع پریفایتون مورد آزمایش، توان بالایی در آزادسازی پتاسیم کانی‏های سیلیکاته داشتند و در طول آزمایش تمام تیمارها دارای اختلاف آماری معنی‏دار با شاهد (بدون پریفایتون/خاک و دارای کانی) بودند. در حالت کلی بالاترین میزان انحلال از هر دو کانی مربوط به تیمارهای اپی‏فایتون بود. انحلال پتاسیم در تمام تیمارها تا روز 7 به صورت افزایشی بوده و سپس در بیش‎تر تیمارها در روز 14 با کاهش نسبی مواجه شد که مربوط به افزایش زیست‎توده در محیط کشت می‏باشد. بیش‏ترین میزان پتاسیم محلول در روز 21، به میزان 33/14 میلی‏گرم بر لیتر بود که نسبت به شاهد افزایش 6/3 برابری را نشان داد. کمترین میزان پتاسیم محلول مربوط به تیمارهایی بود که با خاک آیش مایه‎زنی شده بودند. میزان انحلال فلوگوپیت بیش‎تر از موسکویت بود اما در بیش‎تر تیمارها از نظر آماری اختلاف معنی‏دار نداشتند. نتایج کلی pH و EC به ترتیب روند افزایشی (نشان از افزایش فعالیت فتوسنتزی) و کاهشی (افزایش زیست‎توده و جذب بیش‎تر مواد محلول) را نشان داد.