مطالعه برخی خواص دوامی مرتبط با خوردگی در ملات‌های حاوی سنگدانه‌های طبیعی و بازیافتی با مدول نرمی ثابت

نویسندگان

1 استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22065/jsce.2025.512815.3683
چکیده

به‌دلیل خواص ضعیف‌تر سنگدانه‌ی بازیافتی مانند جذب آب و تخلخل بیشتر و چگالی کمتر در مقایسه با سنگدانه‌ی طبیعی، بتن‌های ساخته‌شده از مصالح سنگی بازیافتی دارای مشخصات مکانیکی و دوامی ضعیف‌تری در مقایسه با بتن‌های طبیعی هستند. از طرف دیگر، در سازه‌های بتن مسلح، خوردگی آرماتور یکی از مخرب‌ترین پدیده‌هایی است که این سازه‌ها را تهدید می‌کند و با توجه به ضعف دوامی بتن‌های بازیافتی، بررسی پدیده خوردگی در این نوع از بتن‌ها، حائز اهمیت است. مطالعه‌ی حاضر نتایج بررسی آزمایشگاهی تاثیر سنگدانه‌ی بازیافتی بر خواص مقاومتی و دوامی محصولات پایه سیمانی خصوصاً دوام آن‌ها در برابر خوردگی آرماتور را نشان داد. به این منظور، چهار طرح مخلوط، حاوی مقادیر صفر، 50، 75 و 100 درصد سنگدانه‌ی بازیافتی با حداکثر اندازه‌ی اسمی 2/36میلی‌متر و نسبت آب به سیمان برابر 0/6 ساخته شد و آزمایش‌های مقاومت فشاری، جذب آب موئینه، جذب آب حجمی و پتانسیل نیم‌پیل روی آن‌ها انجام شد. پس از انجام آزمایش‌ها و بررسی نتایج مشخص شد که در یک نسبت آب به سیمان برابر، حضور سنگدانه‌ی بازیافتی موجب کاهش مقاومت فشاری، افزایش جذب آب موئینه و جذب آب حجمی می‌شود؛ هرچند مخلوط‌ حاوی 50 درصد سنگدانه‌ی بازیافتی رفتاری نسبتاً مشابه با مخلوط شاهد (حاوی 100 درصد مصالح طبیعی) داشت. ضمناً بر اساس نتایج بدست آمده از آزمایش نیم‌پیل مشخص شد حضور سنگدانه‌ی بازیافتی موجب کاهش پتانسیل نیم‌پیل می‌شود که این موضوع نشان دهنده‌ی آن است که به دلیل تخلخل موجود در این نوع سنگدانه، لایه‌ی محافظ روی آرماتور زودتر از بین رفته و فرآیند خوردگی آغاز می‌گردد.