مقایسهی آرتروپلاستی معمولی هیپهریس با روش دوحرکتی در دو مرکز آموزشی
نویسندگان
1 گروه جراحی ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه جراحی ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه جراحی ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ijos.2025.243320چکیده
چکیده مقدمه: ایمپلنتهای دوحرکتی (DM) بهطور فزایندهای در آرتروپلاستی کامل مفصل ران (THA) برای کاهش خطر بیثباتی پس از عمل مورد استفاده قرار گرفتهاند. بااینحال، شواهد مقایسهی DM و آرتروپلاستی معمولی در جوامع خاورمیانه همچنان محدود است. مواد و روشها: در یک مطالعهی مورد-شاهدی گذشتهنگر بیمارانی که در دورهای یکساله در دو مرکز آموزشی عمل THA یکطرفهی اولیه داشتند بررسی شدند. گروه مورد ایمپلنت دریافت کردند، درحالیکه گروه کنترل تحت THA معمولی قرار گرفتند. همهی بیماران بهمدت یک سال پیگیری شدند. پیامدها شامل درد (مقیاس رتبهبندی عددی)، عملکرد مفصل ران (امتیاز هیپهریس HHS) و کیفیت زندگی (EQ-5D) بود. عوارض پس از عمل نیز ثبت شد. نتایج و بحث: از ۸۶ بیمار، ۴۲ نفر DM و۴۴ نفر پروتز معمولی داشتند. دو گروه در پیگیری یکساله بهبود قابلتوجهی در درد، عملکرد و کیفیت زندگی تجربه کردند. گروه DM در مقایسه با گروه معمولی، بهبود بیشتری در نمرات EQ-5D و HHS بالاتر پس از عمل نشان داد. دررفتگی یک مورد (۶/۴ درصد) در گروه معمولی از نظر آماری تفاوت معنیدار نبود. سایر عوارض بعد از عمل، ازجمله عفونت و DVT، بین گروهها مشابه بودند. نتیجهگیری: جراحی تعویض مفصل ران با DM با بهبود عملکرد بعد از عمل و پیامدهای کیفیت زندگی مطلوبتر، بدون افزایش قابلتوجه عوارض، همراه بود. این یافتهها از کاربرد گستردهتر ایمپلنتهای DM در THA اولیه پشتیبانی میکند، اگرچه مطالعات آیندهنگر بیشتری برای ارزیابی پیامدهای بلندمدت و مقرونبهصرفه بودن مورد نیاز است.