تحلیل هوش هیجانی مدیران پروژههای ساختمانی با تمرکز بر مدیریت تعارضات در محیطهای ساختمانی با استفاده از مدل شبکه عصبی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة فنی و مهندسی،گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استادیار، دانشکدة فنی و مهندسی،گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران ، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
doi
10.22065/jsce.2025.519254.3707چکیده
هوش هیجانی مدیران پروژههای ساختمانی مجموعهای از توانمندیهای شناختی و رفتاری است که به آنان امکان میدهد هیجانات خود و دیگران را در محیطهای پیچیده و پرتنش پروژههای عمرانی شناسایی، درک، تنظیم و بهصورت سازنده مدیریت کنند. اهمیت این عامل در ارتقای کیفیت مدیریت پروژه، بهویژه در مواجهه با موقعیتهای بحرانی و تعارضآمیز، در سالهای اخیر مورد توجه رو به گسترش محققان و فعالان حوزه مدیریت ساخت قرار گرفته است.این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش هیجانی در بهبود راهبردهای مدیریت تعارض مدیران پروژههای ساختمانی، از رویکرد مدلسازی شبکه عصبی مصنوعی بهره گرفته است. دادهها از طریق دو پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه هوش هیجانی پترایدز و فارنهام (2006) و پرسشنامه مدیریت تعارض رابینز (1994) گردآوری شد. جامعه آماری شامل مدیران فعال در پروژههای اجرایی حوزه ساختوساز بود که بهطور مستقیم در فرآیندهای تصمیمگیری و حل تعارض نقش داشتند. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، ۳۰ مدیر با سابقه کاری قابل توجه و تجربه عملی در مدیریت پروژه انتخاب شدند. برای تحلیل دادهها و مدلسازی روابط میان مؤلفههای هوش هیجانی و سبکهای مدیریت تعارض، نرمافزار MATLAB بهکار رفت. مدل طراحیشده دارای چهار لایه پنهان با ۱۸ نرون در هر لایه بود که امکان شبیهسازی دقیق روابط غیرخطی بین متغیرها را فراهم ساخت.نتایج نشان داد افزایش سطح هوش هیجانی، بهویژه در مؤلفههایی مانند کنترل هیجانات و مهارتهای ارتباط بین فردی ، موجب ارتقای کارایی راهبردهای مدیریت تعارض در پروژههای عمرانی میشود. همچنین، مدل شبکه عصبی مصنوعی توانست هوش هیجانی را با ضریب همبستگی کلی 0.974 و میانگین خطای بسیار پایین (MSE ≈2.465×10⁻⁵) پیشبینی کند. یافتهها بیانگر آن است که چارچوب تحلیلی ارائهشده میتواند ابزاری کارآمد برای ارزیابی سریع، بهینه و کمهزینه صلاحیتهای مدیریتی و کاهش ریسکهای سازمانی در پروژههای ساختوساز باشد.