رابطه بین عملکرد تعادلی با ظرفیت حافظه کاری در افراد با و بدون سندرم داون
نویسندگان
1 گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایران.
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایران.
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایران.
doi
10.22037/jrm.2018.111433.1990چکیده
مقدمه و اهداف مشکلات تعادلی و شناختی منجر به کاهش تحرک در بیماران سندرم داون میگردد. بنابراین هدف از مطالعه حاضر، بررسی عملکرد تعادلی و رابطه آن با ظرفیت حافظه کاری در کودکان با و بدون سندرم داون بود. مواد و روش ها در مطالعه حاضر 20 نفر از افراد دارای سندرم داون با 20 فرد سالم که از لحاظ سن و جنس و سایر ویژگیهای دموگرافیک مشابه با آنها بودند، مورد آزمون قرار گرفتند. عملکرد تعادل ایستا و پویای افراد به وسیله آزمون ایستادن روی پای برتر با چشم باز و بسته، آزمون عملکردی کشش دستها، آزمون راه رفتن تاندم، آزمون زمان رفتن و برگشتن، آزمون چرخش 360 درجه و آزمون تعادل Y اندازهگیری شد. ظرفیت حافظه کاری آزمودنیها توسط خردهمقیاس شمارش روبهجلو و معکوس مورد سنجش واقع گردید. از آزمون تی تست مستقل و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد همبستگی معناداری بین حافظه کاری و برخی از فاکتورهای تعادل وجود دارد (05/0>p). همچنین عملکرد تعادلی بیماران سندرم داون در آزمونهای انجامگرفته به طور معناداری کمتر از افراد سالم بود. ظرفیت حافظه کاری در بیماران سندرم داون اختلاف معناداری با افراد سالم نشان داد (05/0>p). نتیجه گیری نتایج نشاندهنده تأثیر عملکرد شناختی بر کنترل قامت بود. بنابراین علاوه بر تقویت سیستم عضلانی و حسی، مداخلات شناختی نیز میتوانند در بهبود تعادل تأثیرگذار باشند.