تأثیر یک برنامه تمرینات واقعیت مجازی (اگزرگیم) بر هماهنگی حرکتی سالمندان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22037/jrm.2018.111268.1877
چکیده

مقدمه و اهداف سالمندی فرآیندی است که طی آن، بیشتر ساختارها و کارکردهای فیزیولوژیکی بدن به صورت تدریجی دچار ضعف و کاهش  می­شوند. بنابراین افت قابل توجهی در اجرای مهارت­های شناختی و حرکتی سالمندان دیده می­شود. فعالیت بدنی و انجام مداخلات ادراکی حرکتی بر بهبود کیفیت زندگی روزمره این افراد تاثیر داشته و باعث کاهش افت عملکرد آنها می­شود؛ لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات واقعیت مجازی بر هماهنگی سالمندان بود. مواد و روش­ ها بدین منظور 24 نفر سالمند، در محدوده سنی 75-60 سال به صورت غیر تصادفی در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه، تجربی (12n=) و کنترل (12n=) تقسیم شدند. پس از گرفتن پیش­آزمون با استفاده از آزمون پوردوپگبورد و آزمون هماهنگی راه رفتن تاندم، مداخله در طی 9 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان اجرا گردید و پس از پایان جلسات تمرینی از آنها پس­آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده­ها توسط نرم­افزار 24 SPSS و در سطح معناداری "05/0=α" صورت گرفت. یافته­ ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی بر هماهنگی سالمندان تاثیر معناداری داشت. قبل از شروع مداخله، میانگین آزمون­های هماهنگی تاندم گیت و پوردوپگبورد در بین آزمودنی­های دو گروه اختلاف معناداری را نشان نداد، اما بعد از انجام مداخله تفاوت معناداری بین گروه کنترل و تجربی وجود داشت. نتیجه­ گیری با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می­رسد که از تمرینات واقعیت مجازی می­توان به عنوان یک روش تمرینی جدید و بسیار جذاب برای بهبود هماهنگی افراد سالمند در برنامه­های روزانه مراکز سالمندان استفاده کرد.