تمایل دانشجویان به یادگیری مادام العمر و عوامل مؤثر بر آن: کاربرد نظریه شناخت اجتماعی بندورا

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی

2 پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای

3

doi
10.22034/hel.2024.710436
چکیده

هدف: پژوهش با هدف بررسی تمایل دانشجویان کشاورزی دانشگاه رازی به یادگیری مادام­العمر و عوامل مؤثر بر آن با استفاده از نظریه شناخت اجتماعی بندورا انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش به صورت توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری تحقیق دانشجویان مقاطع مختلف تحصیلی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی به تعداد 1365 نفر بودند که 300  نفر از آنها به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه­ای با انتساب متناسب بر حسب مقطع تحصیلی انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده­ها از پرسشنامه­های استاندارد استفاده شد. علاوه بر تأیید روایی و پایایی پرسشنامه­های استاندارد در مطالعات گذشته در پژوهش حاضر نیز پرسشنامه­ها از لحاظ محتوایی و ظاهری مورد بررسی قرار گرفتند و بومی­سازی آنها برای دانشجویان کشاورزی انجام شد. همچنین با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ،  پایایی ترکیبی و روایی همگرا  اعتبار و پایایی آنها مورد تأیید قرار گرفت. داده­های گردآوری شده با استفاده از نرم­افزارSPSS و Smart- PLS و در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.. یافته‌ها: میزان تمایل به یادگیری مادام­العمر در بین دانشجویان در سطح متوسط قرار داشت. وضعیت موجود چهار بعد نظریه شناخت اجتماعی بندورا نشان داد که سه بعد انتظار-ارزش، خودکارآمدی و خودتنظیمی در دانشجویان در سطح بالا بود. اما دانشجویان از لحاظ بعد خودکنترلی در سطح متوسط قرار داشتند. نتایج مدل­سازی معادلات ساختاری نیز نشان داد که دو متغیر خودکارآمدی به عنوان عامل اول و خودتنظیمی به عنوان عامل دوم بر روی تمایل به یادگیری مادام­العمر تأثیر داشت. نتیجه‌گیری: می­توان با نهادینه نمودن یادگیری مادام­العمر و پرورش دانشجویان بر اساس آن و از طرفی تقویت یادگیری مادام­العمر از طریق ارتقا خودکارآمدی و خودتنظیمی در دانشجویان  تا حدودی بر مسئله عدم وجود مهارت و بیکاری دانش­آموختگان غلبه نمود.