مقایسه تجربی رفتار وصله میلگردهای کششی با استفاده از کوپلر و جوش سربه‌سر

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22065/jsce.2025.498372.3623
چکیده

امروزه در اکثر سازه‌های بتن‌آرمه از وصله پوششی استفاده می‌شود که به‌دلیل محدودیت‌های کاربرد این نوع وصله، استفاده از روش‌های جایگزین وصله رایج پوششی امری اجتناب‌ناپذیر است. در این راستا می‌توان به اتصالات مکانیکی مناسب و یا وصله جوشی سربه‌سر به‌عنوان روش جایگزین وصله پوششی، اشاره کرد. هرکدام از این وصله‌ها ممکن است ازنظر پارامترهای مختلف، نسبت به یکدیگر برتری داشته باشند لذا با توجه به کمبود مطالعات تجربی درزمینه مقایسه رفتار کوپلر استاندارد و جوش سربه‌سر، مطالعه و تحقیق آزمایشگاهی در مورد این نوع از وصله‌ها و شناخت مزایا، معایب آن‌ها نسبت به یکدیگر ضرورت می‌یابد. بدین منظور در این تحقیق، رفتار تجربی وصله میلگردهای کششی با استفاده از کوپلر و جوش سربه‌سر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. میلگردهای مورد استفاده‌ در این تحقیق از نوع میلگرد آج 400 (A3) است. تعداد کل نمونه‌های مورد استفاده‌ در آزمایش‌ها، 36 نمونه بود. از هرکدام از میلگردهای با قطر 16، 18، 20 و 22 میلی‌متر یک نمونه به‌عنوان نمونه‌های بدون وصله، چهار نمونه به‌عنوان نمونه‌های دارای وصله کوپلری و چهار نمونه دیگر به‌عنوان نمونه‌های دارای وصله جوش سربه‌سر در نظر گرفته شد. نصف نمونه‌های وصله‌شده، بدون محصورشدگی در بتن و نصف دیگر این نمونه‌ها، محصور در بتن بودند که جهت استفاده در آزمایش کشش مستقیم و فرایند تصویر‌برداری دیجیتال در نظر گرفته شد. پس از انجام آزمایش‌ها، مقایسه پارامترهای مختلف بین وصله‌های مکانیکی و جوش سربه‌سر انجام شد. به عنوان مثال و به طور میانگین می‌توان گفت نمونه‌های با وصله مکانیکی و جوش سر‌به‌سر نسبت به نمونه‌های وصله‌نشده به ترتیب حدود 19 و 29 درصد کاهش شکل‌پذیری داشته‌اند که نشان‌دهنده شکل‌پذیری بیشتر وصله مکانیکی نسبت به جوش سر‌به‌سر است. علاوه‌بر‌این، به طور میانگین می‌توان گفت نمونه‌های با وصله مکانیکی و جوش سر‌به‌سر نسبت به نمونه‌های وصله‌نشده به ترتیب 22 و 25 درصد کاهش جذب انرژی داشته‌اند.