فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قرارگیری سیستم جت در تقابل و تقاطع با جریان آب پایین آمده از سرریز اوجی پس از مقطع واگرای ناگهانی، پرش نامتقارن را کنترل کرده و موجب یکنواختی جریان آب در طول کانال می‌شود. در این تحقیق از 3 ترکیب‌بندی سیستم جت با هدف بکارگیری حداقلی و3 قطر جت استفاده شد و شرایط جریان پایین‌دست کانال در دو پرش S و T و فرودهای مختلف بررسی گردید. با وجود سیستم جت، پارامتر  β_L معرفی شده برای پرش‌ S، پراکندگی و مقدار کمتری نسبت به پرش‌ T دارد. به عبارت دیگر، سیستم جت به عنوان یک سازه کاهنده انرژی و جریان یکنواخت در شرایط بحرانی‌تر بسیار خوب عمل کرده است. یافته‌ها نشان داد که پارامتر مومنتم β_L.v_m^2 از محل انبساط ناگهانی (تلاطم زیاد) به سمت انتهای کانال کم شده است که در واقع، نیروی مومنتم بر روی بستر کاهش می‌یابد. ترکیب‌بندی با تعداد جت حداقل، بیشترین یکنواختی جریان را به همراه داشته و قطر جت وابسته به نوع پرش ( تغییر عمق پایاب) می‌باشد. طول پرش با استفاده از سیستم جت به طور قابل توجهی نسبت به مدل شاهد کاهش یافته ولی به افت نسبی انرژی افزوده شده است. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از سیستم جت‌های جانبی و متقابل در همه مدل‌های آزمایش شده، می‌تواند به طور قابل توجهی پرش هیدرولیکی را کنترل کرده و موجب توزیع یکنواخت سرعت در پایین‌دست کانال گردد.