بررسی کاهش مدت زمان پلیمریزاسیون تعلیقی مونومر وینیل کلراید با استفاده از مخلوط آغازگر ها حاوی کاتالیزور کبالت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناس ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان،کرمان ، ایران
3 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 استادیار، گروه نیمه هادی ها، مرکز تحقیقات مواد و انرژی کرج،کرج،ایران
doi
10.22034/amnc.2024.476521.1270چکیده
در این مطالعه، امکان افزایش تولید در راکتورهای نوبتی برای پلیمرشدن وینیل کلراید با استفاده از کاتالیزور کبالت بررسی گردید. این روش منجر به کاهش 33% در زمان پلیمرشدن و تولید محصول با مقادیر K-Value برابر با محصول تولیدی پلیمر پلی وینیل کلراید (PVC) شد. در شرایط استفاده از کاتالیزور کبالت، سرعت در اوایل واکنش بالاتر بوده و سپس بتدریج در انتهای واکنش کاهش یافته است. پروفایل آزمایشی و شبیهسازی شده در یک رآکتور 15 لیتری اجرا و خواص محصول اندازهگیری شد. تأثیر کاتالیزور کبالت بر روی خواصی نظیر توزیع اندازه ذرات پودر PVC، تخلخل پودر، دانسیته ظاهری، شکل و ساختار داخلی، پوسته خارجی ذرات و متوسط وزن مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. اندازهگیری توزیع اوزان مولکولی نشان میدهد که متوسط اوزان مولکولی و شاخص پراکندگی، با مقادیر K-Value یکسان، تحت تأثیر شرایط استفاده از کاتالیزور کبالت نمی باشد. درصد جذب نرمکننده افزایش مییابد و همچنین در تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان می دهد که در مواقع استفاده از کاتالیزور کبالت، ذرات کروی و متخلخلتری را تولید می کندکه دلیل آن، سرعت بالای تشکیل ذرات اولیه بوده که منجر به تخلخل بیشتر درون ذرات می شود. تاثیراستفاده از کاتالیزور کبالت بر پایداری حرارتی محصول پلی وینیل کلراید با توجه به آنالیزهای کالریمتری روبشی تفاضلی و گرماوزن سنجی مورد بررسی قرار گرفت که سبب کاهش پایداری می شود اما مقدار کاهش آن خللی در فرآیندهای پایین دستی ایجاد نمی کند.