بررسی آزمایشگاهی تاثیر فاصله عمودی بازشوها صفحات گچی از عضو افقی رانر، بر عملکرد لرزه‌ای قاب‌های فولادی سرد نورد شده

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد تفت، دانشگاه آزاد اسلامی، تفت، ایران.

2 استاد گروه مهندسی، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه نیو سات ولز، سیدنی، استرالیا

3 عضو هیئت علمی، گروه مهندسی عمران، واحد تفت، دانشگاه آزاد اسلامی، تفت، ایران.

doi
10.22065/jsce.2025.538940.3795
چکیده

در این پژوهش، تأثیر فاصله عمودی بازشوها از رانر افقی بر عملکرد لرزه‌ای دیوارهای فولادی سرد نورد شده با پوشش گچی به‌صورت آزمایشگاهی بررسی شده است. دو نوع قاب با ابعاد ۲۴۰۰×۲۴۰۰ میلی‌متر که هر یک دارای یک بازشوی ۱۲۰۰×۱۲۰۰ میلی‌متری بودند، طراحی و ساخته شدند. در قاب A فاصله بازشو از رانر افقی ۳۰۰ میلی‌متر و در قاب B این فاصله ۴۰۰ میلی‌متر در نظر گرفته شد. به‌منظور افزایش دقت نتایج و ارزیابی تکرارپذیری آزمایش‌ها، از هر مدل قاب سه نمونه ساخته و تحت بارگذاری چرخه‌ای مطابق استاندارد ASTM E2126-07 آزمایش گردید. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که کاهش فاصله بازشو از رانر افقی به‌طور مستقیم موجب افزایش مقاومت جانبی دیوار می‌شود. به‌طور مشخص، مقاومت نهایی در قاب‌های گروه A به‌طور میانگین ۴.۸۲ کیلو نیوتن و در قاب‌های گروه B برابر ۳.۸۴ کیلو نیوتن اندازه‌گیری شد که بیانگر کاهش ۲۰ تا ۲۵ درصدی مقاومت در قاب‌های با فاصله بیشتر بازشو از رانر است. در مقابل، جابجایی نهایی در هر دو گروه تقریباً ثابت و در حدود ۴۸ میلی‌متر باقی ماند که نشان می‌دهد موقعیت بازشو تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر ظرفیت تغییرمکان ندارد. بررسی مودهای خرابی نیز نشان داد که در قاب‌های گروه A، خرابی با تأخیر آغاز شده و پیچ‌های اطراف بازشو دیرتر از قاب‌های گروه B جدا می‌شوند که این موضوع بیانگر توزیع مناسب‌تر تنش و عملکرد بهتر اتصالات در این پیکربندی است.