جایگاه زمینساختی توده نفوذی گرانیتوییدی جنوب باختر نیاسر، بخش میانی کمان ماگمایی ارومیه-دختر؛ رویکردهای سنگنگاری، سنسنجی U-Pb زیرکن، زمینشیمی و تفسیر دادههای ژئوفیزیک هوابرد
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2023.410160.2107چکیده
توده نفوذی مارفیون در جنوب باختر نیاسر، در بخش میانی کمان ماگمایی ارومیه-دختر، در میان نفوذیهای وابسته به فرورانش سنگکره (لیتوسفر) اقیانوسی تتیسنو قرار دارد. این مقاله با استفاده از مشاهدات صحرایی، سنگنگاری، سنسنجی U-Pb زیرکن، زمینشیمی و تفسیر کمی دادههای ژیوفیزیک هوابرد، محیط زمینساخت-ماگمایی تشکیل این توده نفوذی را مورد ارزیابی قرار میدهد. ترکیب این توده، که درون واحدهای آذرآواری و گدازههای در تناوب با واحدهای رسوبی متعلق به ائوسن نفوذ کرده، از حدواسط تا بیشتر تونالیتی است و هاله دگرگونی همبری پیرامون خود دارد. سنسنجی U-Pb زیرکن یک نمونه از رخنمون جنوبی آن، سن تبلور تقریبی 19 میلیون سال در میوسن زیرین (بوردیگالین) را مشخص کرد. از دیدگاه ویژگیهای زمینشیمیایی، این سنگها به سری ماگمایی کالک-آلکالن پتاسیم متوسط تعلق داشته، متاآلومین بوده و در محدوده گرانیتوییـــــــدهای منیـــــزیمی نوع I جــــای میگیرند. ترکیبات کانیشناسی و ویژگیهای شیمیایی این توده، موقعیت زمینساختی آن را گرانیتویید کمان آتشفشانی در حاشیه فعال قارهای نشان میدهد. برپایه تفسیر کیفی دادههای ژئوفیزیک هوابرد، یک توده باتولیتی بزرگ با ترکیب گابرو-دیوریت با شدت میدان مغناطیسی بالا و شیبی به سوی شمال خاور، در زیر زمین شناسایی شد. توده تحت تاثیر فعالیتهای زمینساختی قرار داشته و گسلهای پیسنگی راستالغز راستبُر و گسلهای چپبُر همیوغ آنها، در برونزد آن از اعماق زیاد، نقش اساسی داشتهاند. گسلهای فرعی، که بهنسبت سطحیتر نیز میباشند، سبب گردیدهاند توده در نزدیکی سطح به صورت دو تا سه توده مجزا از هم دیده شود. منشا ماگمای توده مارفیون در حاشیه فعال قارهای، بهاحتمال اختلاط ماگمای بازیک گوه گوشتهای و ماگمای حاصل از ذوب بخشی پوسته پایینی تحت تاثیر حرارت و شارههای ناشی از ماگمای گوشتهای میباشد. این توده به نظر میرسد در جریان انتقال و گذار از محیط فرورانش به محیط برخوردی قارهای، ناشی از بسته شدن اقیانوس تتیسنو در میوسن زیرین شکل گرفته باشد.