فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 پیش‌تیمار بذر و محلول‌پاشی با محلول حاوی روی مبتنی بر تماس بیشتر و مقدار کمتر نتایج موفقیت‌آمیزی در افزایش عملکرد کمی و کیفی  برنج داشته است. به‌منظور بررسی تاثیر این دو روش بر محتوای روی دانه و خصوصیات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی برنج رقم هاشمی، آزمایشی گلدانی در هوای آزاد در طی سال زراعی 1401-1400 و صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی و در سه تکرار انجام شد. عامل‌های آزمایشی شامل: پیش‌تیمار بذر با سولفات‌روی در چهار سطح شامل بدون پیش‌تیمار بذر (شاهد)، پیش‌تیمار بذر با محلول 5 در هزار سولفات‌روی به مدت 6 ، 12 و 24 ساعت، خاک در دو سطح (با و بدون کمبود روی ) و محلول‌پاشی با روی در دو سطح (بدون محلول‌پاشی و محلول‌پاشی با کود روی کلات‌شده با اسید آمینه گلایسین به میزان یک کیلوگرم در هکتار و با غلظت 5 در هزار در مراحل حداکثر پنجه‌زنی، آبستنی و آغاز رسیدن دانه بودند. نتایج نشان داد که بیشترین میزان تاثیر ناشی از کاربرد تیمار ترکیبی پیش‌تیمار بذر با به مدت 6 ساعت و محلول‌پاشی بود که نسبت به شاهد 1 (خاک بدون کمبود روی) و شاهد 2 (خاک با کمبود روی) به‌ترتیب 78/1 و 39/1 برابر سبب افزایش در عملکرد دانه شدند. همچنین تیمار ترکیبی ناشی از پیش‌تیمار بذر با به مدت 6 ساعت و محلول‌پاشی با کود روی کلات‌شده با اسید آمینه گلایسین به میزان یک کیلوگرم در هکتار و با غلظت 5 در هزار در مراحل حداکثر پنجه‌زنی، آبستنی و آغاز رسیدن دانه سبب افزایش محتوای روی در کاه و کلش و دانه برنج نسبت به شاهد 1 و شاهد 2 به ترتیب 80/1 برابر، 25/99 درصد، 80/1 برابر و 45/46 درصد شد.