مروری بر تاثیر ریزساختار جدایی فازی بر رفتار و خواص مکانیکی الاستومرهای قطعهای گرمانرم
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 استاد، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.22034/amnc.2024.468369.1267چکیده
این مقاله مروری به بررسی خواص و کاربردهای الاستومرهای گرمانرم (TPEs) با تمرکز بر پلییورتانها میپردازد. الاستومرهای پلییورتانی گرمانرم به دلیل ترکیبی از ویژگیهای پلاستیکی و الاستومری، قابلیت فرایندپذیری خوب با روشهای مرسوم، خواص حرارتی و مکانیکی مطلوب، مقاومت بالا در برابر سایش، کارایی در دمای پایین، انعطافپذیری و بازگشتپذیری الاستیکی بالا، توجه زیادی را به خود جلب کردهاند. این مقاله، انواع مختلف الاستومرهای گرمانرم را دستهبندی میکند و مزایا و معایب آنها را مورد بررسی قرار میدهد. ریزساختار این مواد که شامل بخشهای نرم و سخت است، به طور قابل توجهی بر خواص مکانیکی و عملکرد نهایی آنها تأثیر میگذارد. تحقیقات نشان میدهد که با کنترل دقیق ریزساختار و میزان جدایی فازی، میتوان خواص مکانیکی و حرارتی پلییورتانها را بهبود بخشید. هدف از این مقاله مروری ارائه یک دید جامع و بهروز از تحقیقات و پیشرفتهای اخیر در زمینه الاستومرهای پلییورتانی گرمانرم و بررسی چالشها و فرصتهای استفاده از این مواد در صنایع مختلف است. علاوه بر این، کاربرد جدایی میکروفازی در حافظه شکلی پلییورتان، فناوری خودآرایی مبتنی بر بازآرایی پیوند هیدروژنی در آلیاژهای یورتانی و نانو کامپوزیتهای رسانا بر پایه پلییورتانها به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است.
